بررسی تطبیقی زبان عرفان در شعر محمود شاهرخی با غزلیات شمس تبریزی
چکیده
این بررسی به صورت تطبیقی زبان عرفان در شعر معاصر با شعر سنتی مورد مطالعه قرار داده است و تا حدودی به بحث زیبایی شناسی و دستوری آن توجه کرده است.
این بررسی به صورت تطبیقی زبان عرفان در شعر معاصر با شعر سنتی مورد مطالعه قرار داده است و تا حدودی به بحث زیبایی شناسی و دستوری آن توجه کرده است.
تحول روحی و تربیت درونی انسان از جمله محورهای اساسی در سنت عرفانی اسلامی و ادبیات حکمی فارسی است. در دیوان شمس تبریزی، مولانا با بهرهگیری از بیانی شاعرانه و نمادین، به واکاوی لایههای وجودی انسان، موانع رشد معنوی و مسیرهای رسیدن به کمال باطنی میپردازد. او نفس را سرچشمه انحطاط و
برگردان آثار ادیبان عارف و شاعران سالک به سبب پیچیده گویی ها و کاربست رموز و اصطلاحات خاص، همواره یکی از چالش های فراروی مترجمان بوده است. غزلیّات شمس که مجموعة سروده های عرفانی مولاناست، تاکنون چندین بار به زبان عربی برگردانده شده است. از جملة این ترجمه ها، ترجمة «محمّد سعیدجمال
برگردان آثار ادیبان عارف و شاعران سالک به سبب پیچیدهگوییها و کاربست رموز و اصطلاحات خاص، همواره یکی از چالشهای فراروی مترجمان بوده است. غزلیّات شمس که مجموعة سرودههای عرفانی مولاناست، تاکنون چندین بار به زبان عربی برگردانده شده است. از جملة این ترجمهها، ترجمة «محمّد سعیدجما