بکارگیری شاخص فقر آبی در مقیاس محلی، مطالعه موردی حوضه آبریز کارون بزرگ
چکیده
یکی از شیوههای برخورد با مشکلات و بحرانهای موجود در بخش آب، شناسایی نقاط ضعف و ارائه راهکارها جهت برطرف کردن آن ها است. به منظور بهبود و ارتقاء عملکرد بخش آب در هر کشور و استفاده بهینه از منابع آب موجود، باید عملکرد این صنعت بطور مستمر ارزیابی شده و نقاط قوت و ضعف آن مشخص شود. جهت نیل به اهداف فوق و نظارت بر بررسی وضعیت آب در هر مقیاسی، استفاده از شاخص های مناسب ضروری است. شاخص فقر آبی، یک شاخص چند بعدی است که علاوه بر در نظر گیری وضعیت منابع آب در هر منطقه، میزان دسترسی، شرایط محیط زیست، میزان مصرف و ظرفیت زیر ساخت ها را نیز بررسی می کند. چنین شاخصی این امکان را فراهم می سازد تا بتوان حوضه های آبریز را با در نظر گرفتن عوامل فیزیکی و اجتماعی- اقتصادی مورد ارزیابی قرار داد. در این مقاله با استفاده از این شاخص وضعیت بخش آب در حوضه آبریز کارون بزرگ و استانهای این محدوده مورد بررسی قرار گرفته است. مطالعات در این حوضه نشان می دهد شاخص مذکور در محورهای ظرفیت و مصرف شرایط نامطلوبی دارد. همچنین نتایج مقایسه پنج استانی که در این حوضه قرار گرفته اند نشان می دهد، استان چهارمحال بختیاری از شرایط بهتری برخوردار است.