پایان‌نامه

بررسی تطبیقی ساختار روایی در هفت سفر سندباد بحری از هزار و یک شب با آخرین سفر یک ملوان اثر جان بارت

چکیده

پایان نامه ی حاضر خوانش موازی اثر پسامدرن جان بارث تحت عنوان آخرین سفر یک دریانورد و اثر شرقی هفت سفر سندباد بحری از مجموعه داستان های هزار و یک شب می باشد. نگاه ویژه این پژوهش به ساختار روایی متون یادشده در دو دوره مختلف می باشد. ابتدا به ویژگی های خاص شبهای عربی که آن را تاثیر گذارترین اثر شرقی از قرن هجدهم تا دوره معاصر نموده می پردازد. زیرا این اثر نه تنها تاثیر فرافرهنگی خود را بر ادبیات غرب و شیوه بیان داستان بر جای می گذارد، بلکه منجر به درک غرب از خود و "دیگری" یا شرق می گردد. شبهای عربی به عنوان متنی کهن، بر پیدایش داستان پسامدرن و تلفیق شیوه ها و معیارهای قدیمی و جدید در نحوه ی داستان گویی تاثیرگذار بوده است. به علاوه، پژوهشگر حاضر، جان بارث را پست مدرنیستی متقدم می داند که با نگاه به اصالت اثر، که از پرداختن به اشکال ادبی فرسوده حاصل می گردد، توانسته است ساختار روایی و زیباشناختی داستان پسامدرن را متحول کند. از این منظر، تحقیق حاضر در صدد کشف این واقعیت است که بارث چگونه ویژگی های داستان پسامدرن را که از آن اثری اصیل می سازد، به کار می گیرد و در عین حال بر بازنگری ادبیات گذشته نیز تاکید می کند. بدین منظور این تحقیق بر آن است که هم آثار داستانی و هم انتقادی بارث را به دقت بررسی نماید. سرانجام، پژوهش حاضر به شباهت ها و تفاوت های میان ساختار روایی آخرین سفر بارث و شبهای عربی به طور اعم و هفت سفر سندباد بحری به طور اخص می پردازد. پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که داستان نویسی بارث بیان کننده ی مفاهیم و ایده های ادبی و بی نظیر زیبایی شناسی داستان گویی، فرسودگی ادبیات، اصالت، حکایت قالبی، فراداستان و فضاهای تو در تو می باشد.

اساتید راهنما و مشاور

جلال سخنور، کیان سهیل

اسناد مشابه

  • بررسی ساختار روایی و عناصر داستانی مجموعه حکایت های سندباد بحری در هزار و یک شب

    پایان‌نامه۲۰۱۰وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه شیراز - دانشکده ادبیات و علوم انسانیلیلا محمدی

    افسانه ها و قصه های عامیانه تجلیگاه فرهنگ ها و سنت های فراموش شده ی جوامع بشری است. گروهی از پژوهشگران با تکیه بر آثار مکتوب و به جا مانده از اسطوره ها و افسانه های کهن به تحلیل ریشه ها و علل شکل گیری آن ها پرداختند تا این که در قرن بیستم و با گرایش پژوهشگران به بررسی ریخت شناسی