ارزیابی میزان آمادگی سازمان برای کارآفرینی سازمانی بر اساس شاخص های محیطی درونی (موردپژوهی: شرکت فرودگاه های کشور)
چکیده
امروزه کارآفرینی سازمانی از یک سو به عنوان موتور حرکتی تولید و توسعه سازمانی و از سوی دیگر، پرورش دهنده و تقویت کننده روحیه نوآوری و بهره وری در منابع انسانی تلقی می شود. جهت اجرای یک استراتژی موفق کارآفرینانه سازمانی، شناسایی و بررسی نقش عوامل محیطی درونی سوق دهنده به سمت نوآوری و رفتار کارآفرینانه در درون سازمان ضروری می باشد. این پژوهش به دنبال ارزیابی میزان آمادگی سازمان برای کارآفرینی سازمانی است که با اندازه گیری شاخص های محیطی درونی ادراک شده توسط مدیران و کارکنان شکل می گیرد. برای جمع آوری داده ها از پیشینه پژوهشی موضوع و ابزار پیمایش استفاده شد. نمونه آماری پژوهش شامل 200 نفر از مدیران و کارکنان شرکت فرودگاه های کشور بوده که با نمونه گیری گروهی و به صورت تصادفی طبقه بندی شده تعیین گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ای با 48 سؤال است که اعتبار آن به روش آلفای کرونباخ ۸۰۹/۰ تعیین شد. نتایج حاصل از مرور ادبیات نشان دهنده وجود پنج شاخص محیطی درون سازمانی با عناوین حمایت مدیریت، آزادی عمل، پاداش/ تقویت، در دسترس بودن زمان و مرزهای سازمانی است. اعتبار الگوی مفهومی استخراج شده مربوط به هر یک از شاخص ها و زیرشاخص های آن ها با تحلیل عاملی تأییدی ارزیابی شد. سپس میزان آمادگی شرکت بر اساس آزمون میانگین محاسبه گردید. نتایج نشان داد که آمادگی شرکت برای اجرای یک استراتژی کارآفرینانه سازمانی در شرایط مطلوب نیست. نتایج آزمون در مورد اولویت بندی میانگین شاخص ها نشان داد شاخص مرزهای سازمانی در رتبه نخست و شاخص های در دسترس بودن زمان، آزادی عمل، پاداش/تقویت و حمایت مدیریت به ترتیب در رتبه های بعدی قرار دارند. همچنین نشان داده شد که میزان آمادگی سازمان ازنظر مدیران میانی با تفاوت معناداری نسبت به دیدگاه مدیران عملیاتی و کارکنان به وضعیت مطلوب نزدیک تر می باشد.