ساخت نانو کامپوزیت al-4cu/tio2 از طریق آلیاژسازی مکانیکی و متالورژی پودر و بررسی امکان فرآیند پرس زاویه ای با کانال های هم مقطع روی آن و بررسی رفتار آن پس از فرآیند اکستروژن پیچشی
چکیده
در این تحقیق، رفتار سایشی، استحکام و کار پــذیری کــامپوزیت زمینه دوتایی al-4cu تقویت شده با نانو ذرات tio2 مورد بررسی قرار گرفت.کار پذیری کامپوزیت مورد نظر که به روش آلیاژسازی مکانیکی ساخته شد با استفاده از فشارش زاویه ای با کانال های هم مقطع (ecap) و اکستروژن پیچشی (te) بعنوان فرآیندهای spd بررسی شد. نتایج نشان می دهد که در مرحله آلیاژسازی مکانیکی با افزایش درصد ذرات تقویت کننده، آلیاژسازی سریع تر صورت می گیرد. همچنین هیچ گونه فاز ناخواسته ای تشکیل نمی شود. رفتار سایشی این کامپوزیت ها با افزایش درصد ذرات تقویت کننده بهبود یافت. فرآیند ecap، به علت وجود تخلخل در نمونه ها میسر نشد. ولی اکستروژن پیچشی (te) با اعمال فشار عقبی تا 4 پاس روی نمونه ها انجام شد که افزایش سختی و استحکام تسلیم را در پی داشت، همین طور با افزایش تعداد پاس ها ریز ساختار همگن تری از نظر توزیع ذرات تقویت کننده به دست آمد.