نوسازی و بهسازی بافتهای فرسوده با رویکرد شهر فشرده (نمونه موردی: بافت فرسوده منطقه 3 شهرداری مشهد)
چکیده
برخی بافت های فرسوده شهری، با داشتن مسائل و معضلات کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و... محیط هایی مطلوب برای زندگی و فعالیت نیستند. از طرفی، توسعه پایدار شهرها، رویکردی نوین در ساماندهی شهرها از سوی مجامع بین المللی معرفی می شود که توسعه ی هماهنگ و همه جانبه بدون به خطر افتادن منابع مورد نیاز نسلهای آینده را در نظر دارد. در تحقیق حاضر، با برشمردن شاخصهای نوسازی و بهسازی بافتهای فرسوده و همچنین شاخصهای توسعه ی پایدار در قبال شهر فشرده، میزان و نحوه ی انطباق این شاخص ها به روش تحلیل محتوایی بررسی گردیده است. سپس با برشمردن ویژگیهای محدوده مطالعاتی، آن دسته از شاخصهای توسعه ی فشرده که در بافتهای فرسوده منطقه 3 شهرداری مشهد قابل بررسی است، تحلیل شده است. در نهایت تحلیل مذکور منتج بر این گردید که برای تحقق توسعه ی پایدار در بافتهای فرسوده، می بایست در جهت تقویت آن دسته از شاخصهای پایداری که بیشترین انطباق را در وضع موجود و طرح تفصیلی داشته است کوشید و از رویکردهای صرفا کالبدی و نوسازگرا به دلیل مشکلات اجرایی خودداری کرد.