توسعه روشهای پردازش هوشمند سیگنال در بهبود عملکرد سامانههای کنترل از طریق شبکه
چکیده
سامانه کنترل از طریق شبکه، سامانهای توزیعشده است که در آن ارتباط میان حسگرها، فعالگرها و کنترلگرها از طریق شبکه مخابرات دیجیتال انجام میشود. از آنجا که اجزای سامانه کنترل، از طریق شبکه به یکدیگر متصل میشوند، ساختاری انعطافپذیر حاصل میشود و به این ترتیب، هزینههای نصب، بهرهبرداری و نگهداری سامانه کنترلی کاهش مییابد. دو چالش اصلی در این سامانهها یعنی تصادفی بودن تأخیرها و از دسترفتن بسته در شبکه مخابرات، بر عملکرد سامانه کنترلی تأثیر منفی شدیدی میگذارد. در این رساله، روشهایی ارائه شده که به کمک آنها، مشکلات ناشی از تأخیر و از دسترفتن بستهها تخفیف یافته و عملکرد سامانه بهبود مییابد. به منظور مقابله با این مشکلات، از روشهای کنترل کلاسیک و پردازش هوشمند سیگنال و ترکیب آنها استفاده میشود. از آنجا که از دسترفتن پشت سر هم بستهها تأثیر سوء بیشتری بر عملکرد سامانه کنترلی دارد، از زنجیره مارکف برای مدلسازی پویاییهای از دسترفتن بستهها استفاده شده است. روشهای اصلی به کاررفته در این رساله برای مقابله با تأخیر و از دسترفتن بستهها بهقرار زیر است: روش چرخش جدول قوانین فازی کنترلگر منطق فازی؛ روش چرخش صفحه فاز کنترلگر تناسبی- انتگرالی. در هر دو روش از ایده چرخش برخط محورهای مختصات برای جبران اثر سوء رفتار شبکه استفاده شده است. برای بهینهسازی توابع عضویت کنترلگر منطق فازی، الگوریتم ژنتیک به کار رفته است. روشهای ارائه شده میتوانند تا حد زیادی مشکلات ناشی از تأخیر تصادفی و از دسترفتن بستهها را به طور همزمان برطرف سازند. شبیهسازیهایی برای روش کنترلگر منطق فازی تطبیقی برخط پیشنهادی با جدول قوانین فازی چرخان و روش کنترلگر تناسبی- انتگرالی تطبیقی برخط پیشنهادی با چرخش صفحه فاز، به ازای تأخیر حدود ششصد میلیثانیه و نرخ هفتاد درصدی از دسترفتن متوالی بستهها در شبکه، انجام شد. نتایج به دست آمده با معیار انتگرال حاصلضرب زمان در قدرمطلق خطا، به طور متوسط بهبود عملکرد حدود چهار و هفتاد و شش صدم برابری هر دو روش را نسبت به سایر کنترلگرهای بررسی شده، نشان میدهد.