تجزیه و تحلیل نقوش آثار فلزکاری خراسان از دوره سلجوقی تا تیموری
چکیده
آثار هنری بیانگر اندیشه و ایدوئولوژی حاکم بر جامعه وهنرمند می باشد.در این میان فلز به دلیل عمر طولانی که دارد یکی از بهترین ابزارهای ثبت وقایع تاریخی محسوب می شود یکی از بهترین مستندات تاریخی برای شناسایی فرهنگ و اندیشه های گذشتگان می باشد.در این میانخراسان که از دیر باز مرکز فلزکاری بود،پس از اسلام نیز به رونق خود ادامه داد تاجایی که دردوره سلجوقی به اوج خود رسید.وفلزکاری این منطقه صاحب سبکی با همین نام یعنی"سبک خراسان"گردید.و تا دوره مغول ادامه یافت به طور کلی می توان گفت در فلزکاری سبک خراسان محور تزیینات حول نقش دایره و برپایه ی اعداد مرتبط با نجوم می چرخد. در این ناحیه اشیا فلزی به دو صورت تزیین می شدند یا زمینه اثر را بسیار شلوغ کار می کردند و در قاب های دایره ای نقوش اصلی را مرصع می کردند،یا زمینه را ساده می گذاشتند تا نقوش اصلی بیشتر نمایان شوند.همچنین از مهمترین روش های تزیین ظروف فلزی در این ناحیه ترصیع با فلز نقره است.بیشترین فلز مورد استفاده نیز برنز است