پایان‌نامه

نظریه نجات در حکمت صدرایی

چکیده

تاکنون سه دسته نظری? عمده به نام های انحصارگرایی، شمول گرایی و کثرت گرایی در باب مقوله نجات اخروی انسان در مباحث کلامی قدیم و جدید، شناخته شده است. این تحقیق در پی پاسخ به این پرسش است که آیا می توان نظری? صدرالدین شیرازی دربار? نجات را نیز در یکی از این دسته ها جای داد؟ در این تحقیق نشان داده خواهد شد که صدرا، بر اساس مبانی حکمت متعالیه خود، پس از تقسیم انسان ها به چهار دسته کلی در عالم آخرت، به قرار گرفتن هر دسته در مرتبه ای مشخص از نجات قائل می­شودکه این مراتب، از اسفل السافلین تا اعلی علیین را در بر می­گیرد و این به معنای نجات تمام نوع بشر است؛ به این ترتیب، مشخص می شود که نظر او در این باب را باید به عنوان بدیلی برای این نظریات به حساب آورد که می توان آن راشمول گرایی فراگیر نام نهاد.

اساتید راهنما و مشاور

محمد صادق زاهدی، محمد جواد شمس

اسناد مشابه