از طریق جایگزینی مهاربند واگرا به جای مهاربند ضربدری در طبقه اول قاب های فولادی با مهاربند هم محور می توان رفتار این قاب ها را ارتقا داد و از جمله روش های بهبود عملکرد لرزه ای و نیز برای مقاوم سازی قاب های مهاربندی شده ی فولادی به شمار می آید. هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر افزایش شکل پذیری طبقه ی اول به روش مذکور در رفتار لرزه ای ساختمان ها است.
سازه های طراحی شده در کشور زلزله خیزی مانند ایران باید از مقاومت و شکل پذیری کافی در برابر زلزله ها برخوردار باشند. از طرفی دیگر، طراحی ساختمانهای رایج در مناطق زلزله خیز باید به نحوی باشد که پاسخ آنها در مقابل زلزله های شدید، به محدوده غیرارتجاعی وارد شود تا از نظر اقتصادی مناسب
معایب موجود در رفتار لرزه ای مهاربندهای معمولی همچون شکل پذیری و اتلاف انرژی کم و همچنین داشتن منحنی هیسترزیس نامتقارن باعث شده محققان به فکر استفاده از مهاربندهای کمانش تاب بیافتند . این نوع مهاربندها علاوه بر تامین سختی جانبی زیاد، بدلیل داشتن منحنی هیسترزیس متقارن ( که نشان ده
سیستم قاب خمشی یکی از سیستم های مقاوم در برابر بارهای لرزه ای است. شکل پذیری و اتلاف انرژی یکی از مهمترین خواص این سیستم است، اما شکل پذیری زیاد موجب افزایش تغییر مکان های نسبی و تخریب اعضای غیر سازه ای می گردد. هر چند افزایش مقاطع قاب خمشی تغییر مکان های نسبی را کنترل می کند، ول
قاب های با مهاربند جانبی واگرا سازه های بسیار مناسبی برای تحمل بارهای ناشی از زلزله هستند. در این قاب ها کلیه فعالیت های غیرالاستیک سازه در عضوی از قاب به نام تیرپیوند خلاصه شده و سایر اعضای قاب به صورت الاستیک باقی می مانند. در حال حاضر از روش طراحی براساس ظرفیت برای طراحی این ن
با توجه به اینکه ایران بر روی کمربند زلزله آلپ – هیمالیا واقع شده است و این امر احتمال رخداد زلزله را بالا می برد و از طرفی چون سازه ها تحت اثر زمین لرزه های مخرب، وارد مرحله غیرارتجاعی می شوند، لذا، مطالعه بر روی وضعیت لرزه خیزی و تبعات ناشی از وقوع آن بر روی سازه ها و همچنین مط
در این پایان نامه نتیجه رفتار استاتیکی غیر خطی (push over) و دینامیکی غیر خطی (time history direct integration) روی قاب های بتنی بهسازی شده با بادبند های فلزی زانوئی (kbf) و واگرا (ebf) مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به اینکه سازه های بتنی طراحی شده توسط آئین نامه 2??? دقیقا
امروزه با پیشرفت تکنولوژی‌های تحلیل و طراحی سازه، سیستم‌های باربر جانبی مختلفی، برای بهره گرفتن هم‌زمان مزایای هر یک از سیستم‌های موجود ارائه شده‌اند. در میان سیستم‌های مهاربندی، مهاربندهای خارج از محور در اولویت استفاده قرار دارند. به‌کارگیری سیستم‌های اتلاف انرژی، نظیر میراگرها
مهاربند دروازه ای از جمله بادبندهای ابتکاری رایج می باشد که در کشور ما مورد استفاده قرار می گیرد. این بادبند در مقایسه با مهاربندهای هم محور ضربدری به دلیل فضای بازتر معماری مورد توجه بیشتر قرارگرفته است، ولی این نوع مهاربندها از سختی کمتری برخوردار هستند و تمایل بیشتری به کمانش
در این تحقیق عملکرد لرزهای سیستم دوگانه قاب خمشی بتنی با دو نوع مهاربند همگرای ویژه و مهاربند کمانش ناپذیر تحت زلزلههای حوزه دور و نزدیک گسل مورد مطالعه قرار گفته است. برای این منظور قابهای 4، 8، 12 و 16 طبقه برای منطقه با خطر لرزهخیزی خیلی شدید بر اساس روش آئیننامهای طراحی
مهاربند دروازه‌ای از جمله بادبندهای ابتکاری رایج می‌باشد که در کشور ما مورد استفاده قرار می‌گیرد. این بادبند در مقایسه با مهاربندهای هم محور ضربدری به دلیل فضای بازتر معماری مورد توجه بیشتر قرارگرفته است، ولی این نوع مهاربندها از سختی کمتری برخوردار هستند و تمایل بیشتری به کمانش
امروزه با توسعه سطح زندگی انسان ها و نیاز به فضاسازی مطلوب ، لزوم احداث سازه هایی با رفتار لرزه ای مطمئن، اقتصادی و مناسب برای جانمایی های معماری متفاوت، احساس می شود. از این رو استفاده از سیستم های سازه ای فولادی با بادبندهای برون محور با شکل پذیری بالا که در سال 1977 توسط پروفس
در سیستم قابهای مهاربندی شده واگرا، شکل پذیری مورد نیاز و نیز بخش عمده ای از جذب و استهلاک انرژی سیستم، توسط تیر پیوند صورت می پذیرد. توانایی تیر پیوند در جذب و استهلاک انرژی بستگی به مشخصات و جزئیات هندسی آن دارد. بسیاری از آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های طراحی سازه‌های فولادی ازج