مقاومت کم روسازیهادر برابر بارهای دینامیکی وعمر کوتاه سرویس دهی انها از عمده ترین مشکلات موجود درحفاظت ونگهداری راهها به شمار می اید.استفاده از مواد افزودنی در ساخت مخلوطهای اسفالتی به منظور افزایش قابلیت انها گسترش چشمگیری یافته است.این امر هزینه نگهداری از شبکه راهها را کاهش خواهد داد.کاهش ضخامت روسازی وجلوگیری از مصرف اضافی مصالح از هدر رفت منابع وکمک به حفظ محیط زیست خواهد نمود.
آسفالت ماده ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و ... به کار می رود. یک جاده تازه ساخت در اوایل دارای خواص فیزیکی و مکانیکی عالی است، اما به مرور زمان این خواص را از دست می دهد. علاوه بر اثرات دمایی که باعث خرابی آسفالت می شوند
تغییر شکل های دائمی (شیار شدگی) یکی از مشکلات اساسی در مخلوط های آسفالتی می باشد. برای رفع این مشکل از افزودنی های مختلف در مخلوط های آسفالتی استفاده می شود. در این تحقیق گوگرد پلیمری (گوگاس) با نسبت های وزنی80/20 و 60/40 گوگرد پلیمری به قیر، با قیر مخلوط جایگزین شد و تأثیر هر یک
روسازی راهها و فرودگاهها از مهمترین سازه های مهندسی عمران به شمار می آیند که دامنه فراگیری آنها بیش از هر سازه دیگر در زندگی بشر احساس می شود. مقاومت کم روسازی ها در برابر بارهای دینامیکی و عمر کوتاه سرویس دهی آنها از عمده ترین مشکلاتی است که مهندسین راه با آن مواجه هستند. در سال
چکیده هزینه احداث جاده ها با گذشت زمان رو به افزایش است. انجام فعالیتی که به کمک آن بتوان هزینه-های حفظ و نگهداری آن ها یا احداث مجدد آن کمتر شود بسیار حائز اهمیت خواهد بود. بهترین روش برای بهبود راه ها صرف بودجه بیشتر روی آن ها نیست، بلکه بهبود روش ساخت، طراحی و نگهداری آن هاست.
استفاده از مصالح خرده آسفالتی می تواند در حفظ منابع تجدید ناپذیر و همچنین در کاهش اثرات زیست محیطی ناشی از دپوی آنها موثر باشد . افزایش سهم مصالح خرده آسفالتی در ساخت مخلوطهای بازیافتی و بهبود کیفیت آنها می تواند به ترغیب سازمانها و نهادهای مرتبط با حمل ونقل در استفاده مجدد از ای
در این تحقیق به بررسی اثر استفاده از 3 نوع پودر به عنوان افزودنی در مخلوط های آسفالتی با استخوان بندی سنگدانه ای پرداخته می شود. مخلوط های آسفالتی به عنوان بستری ایمن جهت انتقال بار ترافیک به بستر طبیعی، بر روی لایه های دانه های استفاده می شوند. محققین به منظور افزایش عمر این مخل
در راستای حفظ محیط زیست و کاهش مصرف انرژی استفاده از فنآوری آسفالت نیمه گرم در سالهای اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است. فنآوری های مختلفی برای ساخت آسفالت نیمه گرم وجود دارد. در این مقاله، نانو ماده زایکوترم به عنوان یک افزودنی شیمیایی جدید و ساسوبیت به عنوان رایج ترین واکس آ
در سالهای اخیر تکنولوژی جدیدی با عنوان مخلوط آسفالت‌گرم در صنعت راه‌سازی ابداع شد. هدف اصلی از تولید این نوع مخلوط‌ها، کاهش انتشار آلاینده‌ها و مصرف انرژی کمتر در راستای توافقنامه کیوتو می‌باشد. علاوه بر این، مزایای دیگری مانند امکان اجرای روسازی در هوای سرد، بهبود کارایی، بازگش
در این تحقیق به منظور بررسی تأثیر الیاف نایلونی بر عملکرد مخلوطهای آسفالتی، الیاف با طول ثابت 12 میلیمتر و در مقادیر 1/0، 2/0 و 3/0 درصد (بر اساس وزن مخلوط) به یک نوع بتن آسفالتی افزوده شدند. پس از تعیین قیر بهینه مربوط به ترکیبهای مختلف، خصوصیات حجمی مخلوطهای حاوی درصدهای مختلف
چکیده: در این تحقیق به بررسی پدیده عریان شدگی در مخلوطهای آسفالتی گرم با توجه به شرایط ایران پرداخته شده است. برای اینکار تاثیر آهک و سه نوع مایع ضدعریان شدگی بر دو نوع مصالح سنگی حساس در برابر پدیده عریان شدگی بررسی شده است. در این تحقیق حساسیت رطوبتی مصالح آسفالتی براساس روش من
شیارافتادگی روسازی‌های آسفالتی با افزایش تردد وسایل نقلیه سنگین به ویژه در ناحیه‌های گرمسیر، مشکلات زیادی ایجاد می‌کند. مخلوطهای آسفالتی گرم با مصالح سنگی درشت (Large Stone Asphalt Mix (LSAM)) نسبت به مخلوطهای معمول(سنتی)، سختی، مقاومت برشی و در نتیجه در برابر شیارافتادگی، مقاو
شیارشدگی از جمله خرابی‌های شایع در روسازی‌های انعطاف‌پذیر است. مطالعه‌ی حاضر به ارزیابی خرابی شیارشدگی در سرعت‌های مختلف پرداخته است. لذا، ۴۸ نمونه‌ی مخلوط آسفالتی گرم تهیه و تحت آزمایش قرار گرفته‌اند. نمونه‌ها در دماهای ۴۰ و ۵۵ درجه‌ی سانتی‌گراد، تحت تنش‌های ۱۰۰ و ۲۰۰ کیلوپاسکال