بلند الحیدری به باور بسیاری از منتقدان و صاحب نظران شعر عرب یکی از پدیده های شعر نو محسوب می گردد که شرایط سیاسی و محیطی او را واداشت که شعرش سبک رئالیسم به خود بگیرد. پژوهش حاضر کوششی است جهت بررسی و تحلیل اشعار این شاعر و تاثیر مکتب رئالیسم در افکار و عملکرد او.
از مهمترین مباحثی که در ادبیات معاصر عربی مطرح می شود مبحث فراخوان کهن الگو در شعر معاصر عربی است. این پژوهش در نظر دارد که به بررسی پدیده بکارگیری کهن الگو در شعر بلند الحیدری، و نقش این پدیده در خدمت به غنای شعر او و همچنین بررسی ویژگیهای فنی این پدیده بپردازد. منظور از کهن الگ
این پژوهش به بررسی پدیده ی اغتراب که یکی از مضامین شعری درادبیات معاصر عربی است، در زندگی و شعر بلند الحیدری، می پردازد، که پس از تبیین مفهوم این پدیده و اشاراتی گذرا به تجلی آن در ادبیات قدیم از عصر جاهلی تا عصر معاصر به ذکر انواع آن پرداخته است. با در نظر گرفتن سوالاتی از جمله
پیوند ناگسستنی میان ادبیات و روان شناسی باعث ایجاد نقد روانشناختی در حوزه ادب شده است. این نقد می کوشد تا پیوستگی میان ادب و ادیب و آنچه ورای اثر ادبی است را نشان دهد. روانشناسان بزرگی به پویایی این نقد کمک کرده اند، از جمله این ها کارل گوستاو یونگ است که با طرح نظریه ی ناخودآگاه
چکیده تمرد یکی از جلوه های بارز شعر نو در عراق محسوب می شود. این پدیده بیشتر در قرن بیستم و با ظهور پیشگامان عراق (نازک الملائکه، بدرشاکر السیاب، عبدالوهاب البیاتی و بلد الحیدری) پدیدار شد. تقلید صرف از ساختار سنتی، آشنایی با مکتب رمانتیسم و موقعیتهای سیاسی و اجتماعی جامعه عراق ب
اغتراب و جلای وطن پیشینه ای به قدمت آفرینش انسان دارد. همزمان با شکل گیری جوامع اولیه، بحرانهایی نیز شکل گرفت که به نحوی منجر به جلای وطن شد. اصولاً قوم عرب و به ویژه فرهیختگان و روشنفکران از اغتراب رنج می برند، و در برابر آن واکنش های مختلفی نشان می دهند، از جمله: کناره گیری از
بیگانگی از جمله مسائلی است که ریشه ی انسانی دارد و در حوزه های مختلف مطرح گردیده اما تاکنون تعریف واحدی از آن ارائه نشده است. از نظر لغوی، بیگانگی به معنای تنفر، گریز، فرار، جنون و بی هنجاری است. هر یک از متفکران، دلایل مختلفی را برای بروز بیگانگی ذکر کرده اند اما هیچ یک، ساختار
چکیده نوستالژی به عنوان موضوعی روان شناختی، یکی از ویژگی های ادبیّات و هنر است که در طول تاریخ ادبی، همواره مطرح بوده و در هیچ دوره ای از ادوار تاریخ ادبی، کم رنگ نشده است، بلکه همواره شعرایی بوده اند که بنا به دلایلی، از جمله عدم سازش با جامعه و یاسلطۀ حاکم، راه غربت را در پیش گ
بلند الحیدری، از معروفترین شاعران نوگرای عراق و سیاوش کسرایی نیز از مشهورترین شاعران نیمایی معاصر ایران است که هردو در دوران پرآشوبی میزیستند؛ از یکسو فضای سنگین استبداد ایران که زیر سلطۀ حکومتی خودکامه اداره میشد، بر اندیشۀ سیاوش کسرایی و از سوی دیگر وقوع جنگ جهانی دوم و حاکمیت
چکیده نوستالژی به عنوان موضوعی روانشناختی، یکی از ویژگیهای ادبیّات و هنر است که در طول تاریخ ادبی، همواره مطرح بوده و در هیچ دوره‌ای از ادوار تاریخ ادبی، کم رنگ نشده است، بلکه همواره شعرایی بوده‌اند که بنا به دلایلی، از جمله عدم سازش با جامعه و یاسلطۀ حاکم، راه غربت را در پیش گ
الشاعر المعاصر ینظر الی التراث الشعری نظرة متقدمة؛ فلم یعد التراث عنده مجرد قوالب و أنظمة للوزن و اللغة و إنّما هو المواقف الحیّة المعبرة عن الرؤیة و الإنسان. فلذلک یستهدف هذا البحث إلی تحلیل التراث ودراسة عناصره الفنّیة فی أشعار الشاعر العراقی المعاصر بلند الحیدری، و کیفیة توظیف
لقد عرف الشعر العربی تطورات عدیدة فی مسار حرکته الإبداعیة منذ القدم حتی یومنا هذا؛ وکانت هذه التطورات نتیجة تغییر الظروف الاجتماعیة والسیاسیة والدینیة والاقتصادیة فی المجتمع العربی؛ أما فی العصر المعاصر، وخاصة فی عصر النهضة الأدبیة، فإن اختراع الطباعة وانتشار ثقافة القراءة والکتا
الشاعر المعاصر ینظر الی التراث الشعری نظرة متقدمة؛ فلم یعد التراث عنده مجرد قوالب و أنظمة للوزن و اللغة و إنّما هو المواقف الحیّة المعبرة عن الرؤیة و الإنسان. فلذلک یستهدف هذا البحث إلی تحلیل التراث ودراسة عناصره الفنّیة فی أشعار الشاعر العراقی المعاصر بلند الحیدری، و کیفیة توظیف