بررسی مفاهیم ادب پایداری در دیوان ملک الشعرای بهار
چکیده
ادبیّات پایداری در ایران در دوران مشروطه و در خلال جنگ های ایران و روس شکل گرفته است. قطعاً یکی از چهره های بسیار شاخص در شعر پایداری این دوره بهار است. دیوان ملک الشّعرا نمونه ی بارزی برای ادبیات پایداری دوره ی حاضر می باشد. به جرأت می توان گفت بخش عظیمی از این دیوان با مفاهیمی که تحت عنوان مفاهیم ادب پایداری شناخته می شوند، سازگار است. هدف اصلی این پژوهش نیز بررسی مفاهیم ادب پایداری موجود در دیوان ملک الشّعرای بهار بر اساس منابع کتابخانه ای و با روش اسنادی - توصیفی است. مفاهیمی نظیر: آزادی، وطن، استعمار، استبداد، انتقاد، مبارزه با ظلم و ستم، صلح طلبی، سوگنامه ها و... این تحقیق پس از فیش برداری و انجام مطالعات دقیق و مراجعه به حدود هفتاد منبع که ارتباط مستقیم با تحقیق حاضر داشتند و نیز استفاده ی غیرمستقیم از برخی سایت ها و منابع دیگر که به نحوی در ارتباط با پژوهش حاضر قرار داشتند، به شکل حاضر درآمده است. لازم به ذکر است که در ابتدای این پایان نامه به تعاریف مختلفی از ادبیات پایداری و پیشینه آن در جهان و ایران و زندگی و سبک شعری بهار اشاره شده است. .