انقلاب اسلامی ایران و اشغال نظامی افغانستان (1357)
چکیده
خاورمیانه یکی از مناطق بسیار حساس ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک جهان می باشد. در این منطقه، قدرت های فرامنطقه ای، دولت ها و احزاب، نقش کلیدی بر ثبات و نظم منطقه ای دارند. یکی از رویدادهای مهم منطقه اشغال نظامی افغانستان در تقارن زمانی با انقلاب اسلامی ایران در سوم دی ماه 1358 ه.ش می باشد. در این پژوهش این فرضیه مطرح گردید که پیروزی انقلاب اسلامی ایران در 1357 به عنوان یکی از عوامل مهم و شتابزا یا غیرمستقیم در اشغال افغانستان توسط ارتش سرخ می باشد. در این راستا شوروی جهت دست یابی به اهداف منطقه ای خود از جمله توسعه آموزه های مارکسیستی، تأمین امنیت مرزهای جنوبی و جلوگیری از گسترش و نفوذ انقلاب در افغانستان، توسعه و گسترش نفوذ در افغانستان به منظور دستیابی به پایگاه هایی برای اعمال قدرت در منطقه خلیج فارس و دریای عمان، سلطه بر منابع اقتصادی افغانستان، جلوگیری از فروپاشی رژیم کابل طرفدار شوروی و مقابله با نفوذ امریکا در منطقه خلیج فارس و پاکستان، تهاجم گسترده ای را آغاز کرد و سرانجام با مقاومت ملت مسلمان افغانستان ناگزیر به شکست و خروج از این کشور شد.