پایان‌نامه

بررسی تاثیر میکرووزیکل های مغز استخوان لوکمیک بر سلول های بنیادی خونساز بند ناف (در شرایط in vitro)

چکیده

لوکمی میلوییدی حاد (aml) با تکثیر کلونال خارج از کنترل و توقف در تمایز سلول های میلوییدی نا بالغ و اشغال مغز استخوان، خود را نشان می دهد. میکرووزیکل ها که از غشاء سیتوپلاسمی تقریبا تمامی سلول ها جوانه می زنند با دارا بودن مولکول های تنظیمی مهمی از قبیل microrna و mrna سلول اولیه، قادرند بر سلول هدفی که وارد آن می شوند تاثیر بگذارند. در ریز محیط مغز استخوان لوکمیک، سلول های بنیادی خونساز که نقش مهمی در تشکیل جمعیت های خونی مغز استخوان و حفظ تعادل آنها دارا هستند، در مجاورت سلول های لوکمیک قرار دارند. در این مطالعه، توانایی میکرووزیکل های لوکمیک در القاء تغییر در سلول های بنیادی خونساز مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور، میکرووزیکل های مغز استخوان بیماران aml و افراد سالم با استفاده از اولتراسانتریفیوژ جدا شد و به محیط کشت سلول های بنیادی خونسازی که از نمونه های بند ناف نوزادان با تکنیک جدا سازی مگنتیک (macs) جدا شده بودند افزوده شد. پس از 7 روز، تعداد و درصد سلول های زنده، میزان شاخص های سطحی خاص سلول بنیادی خونساز شامل cd34, 38, 90, 117 و شاخص های سطحی خاص سلول بنیادی لوکمیک شامل cd32, 25, 45ra توسط تکنیک فلوسیتومتری، میزان توانایی تشکیل کلنی های مختلف خونی سلول ها توسط تکنیک cfu assay و بررسی تغییرات بیان microrna-21, 29a, 181a/b با استفاده از تکنیک real time pcr انجام گردید تا مشخص شود که اولا، آیا سلول های بنیادی خونساز پس از کشت در حضور میکرووزیکل ها، همچنان خاصیت بنیادی بودن خود را حفظ کرده اند و ثانیا، آیا تغییراتی در این سلول ها که مشابه لوکمیک شدن باشد اتفاق افتاده است؟ نتایج این مطالعه نشان داد که تعداد سلول های بنیادی خونساز در مجاورت میکرووزیکل های مغز استخوان لوکمیک در مقایسه با گروه های کنترل، بیشتر است که بقاء بهتر این سلول ها را نشان داد. عدم تغییر معنی دار میزان شاخص های سطحی خاص سلول بنیادی خونساز و توانایی این سلول ها در تشکیل کلنی های مختلف خونساز، حاکی از آن بود که کشت این سلول ها در حضور میکرووزیکل های مختلف، تغییری در خاصیت بنیادی بودن سلول ها ایجاد نکرد. شاخص های سطحی خاص سلول بنیادی لوکمیک در میان گرو های مورد مطالعه تغییر معنی داری نشان نداد. بیان microrna-21 و microrna-29a در سلول های بنیادی خونسازی که 7 روز در حضور میکرووزیکل های مغز استخوان لوکمیک کشت داده شدند افزایش یافت در حالیکه بیان microrna-181a/b تغییر معنی داری نشان نداد. بطور خلاصه می توان نتیجه گرفت که میکرووزیکل های مغز استخوان لوکمیک، موجب بقاء بهتر و تغییرات مولکولی در سلول بنیادی خونساز می شود که می تواند مشابه لوکمیک شدن باشد.

اساتید راهنما و مشاور

داود مهربانی، مسعود سلیمانی، محمدحسین کریمی، صدیقه امینی کافی آباد

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • افزایش جمعیت سلول های بنیادی خونساز بند ناف cd۳۴+ با استفاده از افزایش بیان ژن hoxb۴ در طی کشت ازدیادی این سلول ها

    مقالهفصلنامه پژوهشی خونمهدی اله بخشیان فارسانی، m. allahbakhshian farsani دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس ـ تهران ـ ایران مهدی فروزنده مقدم، m. forozandeh moghadam دانشیار دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرسسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) ناصر امیری زاده، n. amirizadeh استادیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون ـ تهران ـ ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) مسعود سلیمانی

    چکید ه سابقه و هدف سلول های بنیادی خونساز بند ناف، یکی از ارزشمندترین منابع سلول های بنیادی خونساز به حساب می آیند، اما متاسفانه تعداد ناکافی این سلول ها، بهره گیری از آن ها را در موارد پیوند مغز استخوان بزرگسالان با مشکل مواجه می سازد. یکی از رویکردهای موجود برای غلبه بر این مشک

  • افزایش جمعیت سلول‌های بنیادی خونساز بند ناف CD34+ با استفاده از افزایش بیان ژن HOXB4 در طی کشت ازدیادی این سلول‌ها

    چکید ه سابقه و هدف سلول‌های بنیادی خونساز بند ناف، یکی از ارزشمندترین منابع سلول‌های بنیادی خونساز به حساب می‌آیند، اما متاسفانه تعداد ناکافی‌این سلول‌ها، بهره‌گیری از آن‌ها را در موارد پیوند مغز استخوان بزرگسالان با مشکل مواجه می‌سازد. یکی از رویکردهای موجود برای غلبه بر این مشک

  • تاثیر نوروپپتید Y بر تکثیر سلول‌های بنیادی خونساز بند ناف

    چکیده سابقه و هدف تعداد کم سلول‌های بنیادی خونساز خون بند ناف یک محدودیت جهت مصارف بالینی است. از این رو تکثیر آزمایشگاهی این سلول‌ها به منظور دستیابی به تعداد مناسب برای مقاصد درمانی ضروری است. سیستم عصبی سمپاتیک و نوروترنسمیترها در تنظیم خود نوسازی، تکثیر و تمایز سلول‌های بنیاد

  • قابلیت تمایزی سلول های بنیادی مزانشیمی سیاهرگ بند ناف و سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان به سلول های تولیدکننده ی انسولین در محیط خارج بدن

    مقالهمجله غدد درون ریز و متابولیسم ایرانریحانه خوش چهره، r khoshchehreh department of stem cells and developmental biology, royan institute for stem cell biology and technology, acecr,tehran, iran; 3تهران-45 متری رسالت-حیابان بنی هاشم-میدان بنی هاشم-خیابان بنی هاشم شمالی-خیابان حافظ شرقی-پژوهشگاه رویان مرضیه ابراهیمی، m ebrahimi department of stem cells and developmental biology, royan institute for stem cell biology and technology, acecr,tehran, iran; 3تهران-45 متری رسالت-حیابان بنی هاشم-میدان بنی هاشم-خیابان بنی هاشم شمالی-خیابان حافظ شرقی-پژوهشگاه رویان محمد رضا باغبان اسلامی نژاد، m baghban eslami nejad department of stem cells and developmental biology, royan institute for stem cell biology and technology, acecr,tehran, iran; 3تهران-45 متری رسالت-حیابان بنی هاشم-میدان بنی هاشم-خیابان بنی هاشم شمالی-خیابان حافظ شرقی-پژوهشگاه رویان ناصر اقدمی

    مقدمه: سلول های بنیادی مزانشیمی که در مناطق مختلفی از بدن مانند مغز استخوان و بندناف وجود دارند، سلول هایی چندتوان هستند که قابلیت تغییر و تمایز به انواع مختلفی از سلول ها، از جمله سلول های تولید کننده ی انسولین، هرچند با بازده ی کم، را دارا می باشند. هدف این پژوهش، مقایسه ی توان

  • گسترش سلول های پیش ساز خونساز بند ناف انسانی بر روی داربست ۳ بعدی پوشیده شده با نانوالیاف کلاژنی

    مقالهفصلنامه پژوهشی خونسید هادی موسوی، s.h. mousavi دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس سعید آبرون، s. abroun دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرسسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) مسعود سلیمانی، m. soleimani دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرسسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) سید جواد مولا

    چکید ه سابقه و هدف برای درمان برخی از بیماری­های خونی و غیر خونی، از پیوند آلوژنیک سلول­های بنیادی مغز استخوان استفاده می­گردد، اما به علت عدم وجود اهداکنندگان مناسب برای بسیاری از بیماران، استفاده از این روش درمانی محدود شده است. خون بند ناف( ucb ) یکی از منابع جایگزین جهت پیوند

  • بررسی تأثیر عصارۀ کبدی جنینی بر سلول های بنیادی مزانشیمی بند ناف به سلول های کبد

    سلول های بنیادی سلول هایی با پتانسیل تمایزی گسترده شمال، دانشکده علوم زیستی، گروه زیست شناسی، در مراحل مختلف تکوینی هستند که می­توانند در ترمیم و بازسازی یک بافت صدمه دیده ایفای نقش کنند. این سلول ها دارای ویژگی خود نوزایی بوده و قادرند برای مدت طولانی سلول­های مشابه خود را تولید