زیباشناسی دلوز به جای تمرکز بر ویژگی ها فرمال ابژه و کیفیات و حالات موثر بر سوژه ، بر واقعه، رویداد و به عبارتی بر نسب ها متمرکز است. نسبت ها به عنوان یک رابطه بیرونی و تعین بخش دو طرف رابطه را تعین می بخشد. همین تغییر چرخش از ابژه و سوژه، و تمرکز بر فرآیندها مراحل شکل گیری هنرمند به عنوان فیگور زیباشناسی و نیز مراحل شکل گیری آفرینش راه های نو یا آثار هنری بدیع را رقم می زند. راه های نویی که شیوه های احساس کردن و دیدن ما را عوض می کند.
چکیده پایان نامه ( شامل خلاصه ، اهداف ، روشهای اجرا ونتایج به دست آمده ) : تا قبل از هادی خان تجویدی، نگارگر معاصر، مکاتب مختلف نگارگری از جمله مکتب هرات، مکتب تبریز، اصفهان و غیره مطرح بوده است اما از بعد از ایشان، نگارگری شروع به تغییر و به روز شدن و تأثیر پذیری از هنر غرب و اض
رساله پیش رو بررسی دیدگاه های زیبایی شناسی هنر نقاشی معاصر غرب با رویکردی به نظریات رولان بارت نام نقاشی دارد. این رساله در دو راستای نقد نظری و عمل نگاهی است از زاویه دید رولان بارت با رویکردهای ساختگرا و پساساختگرا و واساز به دنیای نقاشی. به شکل دقیق تر، این رساله تلاش دارد تا
پیشینه ی هنرهای تجسمی در ایران، هم از لحاظ تاریخی و اجتماعی و هم از دیدگاه فرهنگی - هنری و زیبایی شناسی و تاثیر آن بر جریانهای هنری بعدی، دارای ویژگیهایی است که علی الخصوص برای نسل حاضر که به طریقی با مسائل مربوط به هنرهای تجسمی، به ویژه "هنر نقاشی" پیوند دارد، موضوعی قابل توجه،
چکیده: زمان و مکان مفاهیمی است که از دیرباز علی رغم توجه دانشمندان علوم مختلف در هنر نیز جایگاه ویژه ای یافته است. این دو عامل در نگارگری سنتی ایران با عالم مثال درآمیخت و نگارگری ایرانی توانست در یک زمان، اشیاء و اماکن را از زوایای مختلف ترسیم نماید و باعث ایجاد دو عامل هم زمانی
فرهنگ و گذشته هر ملتی ، پشتوانه و نیروی محرک و مولد انگیزه های نوین افراد هر ملت می باشد. پژوهش حاضر مطالعه ای است بر نمادگرایی و استفاده از نقشمایه های بومی ،از عناصر کلی فرهنگی و تاریخی گرفته تا اسطوره ها، آداب و سنن بومی و محلی، مراسم مذهبی و آثار باستانی،که در آثار نقاشان معا
چکیده پایان نامه: پست مدرنیسم، مهمترین جنبش فلسفی، فرهنگی و هنری روزگار معاصر است که در نیمه دوم قرن بیستم، در واکنش به فلسفه مدرن و پیش فرض های آن به وجود آمد. پست مدرنیسم پیکره پیچیده و درهم تنیده و متنوعی از نظریات، آراء و اندیشه هایی است که در دهه 1970 سر برآورد و تاکنون در ح
کشور ازبکستان یکی از کشورهای مهم در عرصة فرهنگی آسیای مرکزی است که به واسطة نقاشی های چند هزارسالة کشف شده در محوطة باستانی افراسیاب متعلق به قرن 7 و 8 م. و نگارگری مکتب بخارا در قرون 15 و 16 م. جزء کشورهای غنی از نظر هنرهای سنتی، به ویژه نقاشی بوده است. همین امر نگارندگان را بر
کشور ازبکستان یکی از کشورهای مهم در عرصة فرهنگی آسیای مرکزی است که به‌واسطة نقاشی‌های چند هزارسالة کشف‌شده در محوطة باستانی افراسیاب متعلق به قرن 7 و 8 م. و نگارگری مکتب بخارا در قرون 15 و 16 م. جزء کشورهای غنی از نظر هنرهای سنتی، به‌ویژه نقاشی بوده است. همین امر نگارندگان را بر
سابقه طولانی هنر افغانستان، تأسیس نهادهای هنری مانند مکتب صنایع نفیسه و نیز دارالمعلمین کابل، توسط شاه امان‌الله، ظهور استادان دانش‌آموخته هنر غربی و پس از آن تجربه‌های جستجوگرانه هویت در نگارگری معاصر و نیز استقبال گسترده زنان در دوره زمامداری کرزی، منجر به تولید انبوهی از آثار
هنرهای سنتی[1] ایران، قابلیت زیادی در بازآفرینی در نقاشی معاصر ایران دارند. در مواردی، هنرمندان با بازتاب صنایع‌دستی[2] در نقاشی معاصر ایران، به غنی کردن آثار خود پرداختهاند. چگونگی میزان گرایش به صنایع دستی در نقاشی معاصر ایران، مسئله اصلی این پژوهش است. هدف از این تحقیق، توجه ب
یکی از جلوه‌های بارز فرهنگ در هر جامعه‌ای، هنر است. هنر در ایران با صورت‌ها و تحولات مختلف خود، آینۀ تمام‌نمای تحولات جامعه در سطوح مختلف بوده است. نقاشی در زمره هنرهای تصویری، جایگاه ویژه‌ای در ترسیم سیمای اجتماعی جامعه در ایران دارد. دهۀ پنجاه خورشیدی در تاریخ نقاشی معاصر ایران
کاربرد زبان در هنر معاصر ازجمله نقاشی گونه‌ای رتوریک به شمار می‌آید. زبان نوشتاری در قالب‌های متنوعی تصویر را همراهی می‌کند؛ ازجمله استفاده از نوشتار در نقاشی به صورت متصل با اثر که به متن دووجهی تصویری و زبانی شکل می‌دهد. زبان‌شناسانی چون مایکل اتول به مطالعۀ متن‌های غیرزبانی هم