بهینه سازی انتخاب شریک و تخصیص توان در شبکه های مشارکتی با پروتکل df-af
چکیده
در سالهای اخیر موضوع مخابرات مشارکتی به دلیل روشن شدن نتایج خوب و موثر آن توجه بسیاری از محققان را به خود معطوف داشته است. در ساده ترین فرم این نوع مخابره، گروهی ازگره های مشارکت کننده با نام رله، اطلاعات مربوط به یک منبع مشخص را به مقصد متناظر ارسال می کنند. این روش زمانی که مسیر مستقیم بین گره ی منبع و گره ی مقصد به دلیل شرایط بد کانال قابلیت اطمینان لازم را نداشته باشد، بسیار مفید خواهد بود؛ چرا که در این صورت مسیر ارسالی ایجاد شده از طریق رله می تواند فرصت مناسبی را برای مخابره ی بهتر فراهم نماید. بنابراین مخابرات مشارکتی این قابلیت را خواهد داشت که باعث افزایش نرخ ارسالی و محدوده ی تحت پوشش شبکه و هم چنین کاهش تأخیر ارسالی و توان مصرفی گره های فرستنده شود. در این تحقیق هدف اصلی آن است که با توجه به طرح های مخابراتی فرض شده با روش ترکیبی df-af و در هر دو حالت مخابره ی یک طرفه و دو طرفه، توان ارسالی گره ی منبع و گره های رله بهینه گردد.