سالانه پل های زیادی در جهان به دلایل هیدرولیکی تخریب می شود که آب شستگی از جمله دلایل آن است. در نتیجه بررسی روشهایی که سبب کاهش این عوامل مخرب می شود. روش استفاده از زبری های بتنی روشی جدید کارآمد جهت کاهش عمق نهایی آب شستگی است.این روش با هزینه نگهداری کم راندمان بالا یکی از روش های مناسب به شمار می آید.
آبشستگی موضعی اطراف پایه¬های پل یکی از عوامل تهدید کننده پایداری آنها محسوب می¬شود. در اثر آبشستگی حفره¬ای در اطراف پایه¬های پل ایجاد می¬شود که ممکن است پل واژگون گردد. در این تحقیق تعریفی برای زمان تعادل عمق آبشستگی ارائه شد و سپس با تعاریفی که محققین برای آن مطرح نموده¬اند مقای
پایه ها و تکیه گاه های جانبی پل در عرض رودخانه باعث تغییر الگوی جریان و در نتیجه ایجاد آبشستگی موضعی اطراف تکیه گاه ها و پایه های پل می شوند که این آبشستگی موضعی در مجاورت تکیه گاه پل دلیل اصلی شکست پل می باشد. در این تحقیق، به بررسی اثر صفحات مستغرق به منظور کاهش آبشستگی موضعی ا
در این تحقیق کنترل آب شستگی موضعی در پایه پل با استفاده از بیست مدل آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفته است . مدلها شامل یک پایه استوانه ای بدون شکاف ، سه پایه مستطیلی پیشانی گرد بدون شکاف ، با نسبت طول به عرض 2 ، 3 و 4 همچنین شانزده پایه شکافدار بود. شکافها دارای دو ارتفاع مساوی عر
راه ها شریان های حیاتی یک کشور بوده و پل ها یکی از مهم ترین سازه های ارتباطی محسوب می شوند. از اینرو احداث پایه های پل بر روی رودخانه تغییر در شرایط طبیعی آن قلمداد می شود. عکس العمل رودخانه در برابر این تغییر در شرایط طبیعی بصورت آبشستگی موضعی ظاهر می شود. طبق آمار های ارائه شده
آبشستگی موضعی یکی از مهم ترین پارامترهای کلیدی در ایجاد ناپایداری و گسیختگی در سازه هایی نظیر پل ها، اسکله ها و دیگر سازه های مشابه بشمار می رود. به دلیل پیچیدگی مکانیزم آبشستگی پایه پل ها، این موضوع به عنوان یکی از مهم ترین زمینه های تحقیقی در میان پژوهشگران شناخته شده است که بی
یکی از دلایل تخریب پل ها، وقوع آبشستگی موضعی در اطراف پایه هاست. روش های مختلفی برای کاهش آبشستگی وجود دارد، یکی از این روش ها، استفاده از طوق می باشد. طوق مانع از برخورد جریان پایین رونده با بستر شده و عمق آبشستگی را کاهش می دهد. در این تحقیق شکل هندسی طوق در کاهش آبشستگی در پای
فرسایش بستر و حمل مواد جداشده از آن به وسیله جریان آبشستگی نامیده می شود به دلیل اینکه یکی از مهم ترین دلایل تخریب پل ها به خصوص در مواقع سیلابی، آبشستگی موضعی اطراف پایه پل است، تعیین عمق آبشستگی موضعی اطراف پایه های پل، نقش بسیار مهمی در طراحی پل ها در مقابل این پدیده مخرب ایفا
جریان‌های سیلابی با ایجاد آبشستگی موضعی در کناره‌های پایه پلها، از عوامل تهدید‌کننده پایداری پل محسوب میشوند. یکی از روش‌های کاهش آبشستگی موضعی تقویت بستر در مقابل تنش‌های وارده است. از جمله روشهایی که به‌صورت‌مستقیم در کاهش و کنترل آبشستگی موضعی پایه‌های پل می‌تواند مناسب
صفحات مستغرق سازههای مستطیلی نازکی هستند که به لحاظ داشتن زاویه با جهت جریان ناحیه پر فشار و کم فشار در دو طرف آنها ایجاد میشود. این سازهها باعث ایجاد گرداب ثانویه و تغییر الگوی جریان در کف رودخانه و در نتیجه تغییر روند انتقال رسوب و فرسایش میشوند. عملکرد صفحات مستغرق برای کاهش آ
سابقه و هدف: همه ساله پل های زیادی در سراسر جهان تخریب می شوند. تخریب این پل ها اکثرا نه به دلیل سازه ای، بلکه به دلیل در نظر نگرفتن نقش هیدرولیکی در طراحی آنها می باشد. از این رو یافتن راهکاری برای کاهش عمق آبشستگی از اهمیت خاصی برخوردار است. به طور کلی دو روش اساسی برای محافظت
سابقه و هدف: همه ساله پل های زیادی در سراسر جهان تخریب می شوند. تخریب این پل ها اکثرا نه به دلیل سازه ای، بلکه به دلیل در نظر نگرفتن نقش هیدرولیکی در طراحی آنها می باشد. از این رو یافتن راهکاری برای کاهش عمق آبشستگی از اهمیت خاصی برخوردار است. به طور کلی دو روش اساسی برای محافظت
مهم‌ترین دلیل نگرانی، در خصوص پایداری پلها، وقوع آبشستگی موضعی در اطراف آنهاست. از اینرو روش‌های مختلفی برای جلوگیری و یا کاهش عمق آبشستگی اطراف پایه پلها ارایه شده است. استفاده از آبشکن از جمله شیوه‌های نوین کنترل و کاهش آبشستگی موضعی می‌باشد. در مطالعه حاضر تأثیر استفاده از ی