اثربخشی طرحواره درمانی بر میزان تاب آوری زنان در آستانه طلاق شهر تهران
چکیده
در این پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند از میان داوطلبان در آستانه طلاق مراجعه کننده به دادگاه که 100نفر بودند و همگی پرسشنامه تاب آوری را تکمیل نموده بودند انتخاب شده و تعداد 60 نفر از آنان که دارای تاب آوری پایین تر از میانگین بودند، به صورت نمونه در دسترس در نظر گرفته شدند سپس به صورت تصادفی در دوگروه30 نفره (گروه آزمایش و کنترل) گمارش شدند. پس از آن در گروه آزمایش مداخله طرحواره درمانی اجرا گردید. بعد از پایان دوره 7 جلسه ای درمان، بار دیگر مقیاس تاب آوری به عنوان پس آزمون در هر دو گروه اجرا و نتایج داده ها به شیوه تحلیل عوامل تجزیه و تحلیل گردید.