پایان‌نامه

طراحی توسعه خانه حکیم ملاصدرا به عنوان مدرسه فلسفه و عرفان در روستای کهک قم

چکیده

چگونگی توجه داشتن به بناهای با هویت تاریخی در بافت های روستایی و ارتباط بین مردم و بازدیدکنندگان اثر معماری و محیط قرارگیری آن ،درک هر بیننده از این فضاها و نیاز این آثار با ارزش معماری به حفاظت و باززنده سازی خود و محیط قرارگیری آن به عنوان امر ضروری مطرح می سازد. یکی از این آثار با ارزش و فراموش شده خانه حکیم ملاصدرا شیرازی واقع در روستا کهک سی کیلومتری جنوب شرقی قم است. این خانه که محل زندگی حکیم در دوران صفوی بوده هم اکنون در جنوبی ترین قسمت بافت روستایی کهک قرار گرفته و خانه های روستایی اطراف این بنا بدون نظارت و رعایت حریم ساخته شده که سبب ایجاد آشفتگی در اطراف این بنای با ارزش شده است. ایجاد کاربری جدید در سطحی بالاتر از منطقه به گونه ای که تاریخ گذشته بر بنا و نحوه ی استفاده آن در همان زمان نادیده گرفته نشود و باززنده سازی آن نیز در همان راستا قرار گیرد سبب سرزنده شدن بافت و جذب توریست و سرمایه می شود که این امر از مهاجرت ساکنان این روستا به شهر های اطراف نظیر تهران ،قم ،ساوه جلوگیری می کند. ایجاد کاربری جدید در این سطح چه در زمان ساخت و چه در زمان بهره برداری باعث اشتغال زایی و رونق اقتصاد و گردش سرمایه های منطقه و رشد این ناحیه می شود.

اساتید راهنما و مشاور

جمال الدین مهدی نژاد

پایان‌نامه‌های مشابه

  • طراحی توسعه خانه حکیم ملاصدرا به عنوان مدرسه فلسفه و عرفان در روستای کهک قم

    پایان‌نامه۲۰۱۴وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی - دانشکده مهندسی معماری و شهرسازیفریبا ارباب سلجوقی

    چگونگی توجه داشتن به بناهای با هویت تاریخی در بافت های روستایی و ارتباط بین مردم و بازدیدکنندگان اثر معماری و محیط قرارگیری آن ،درک هر بیننده از این فضاها و نیاز این آثار با ارزش معماری به حفاظت و باززنده سازی خود و محیط قرارگیری آن به عنوان امر ضروری مطرح می سازد. یکی از این آثا

  • طراحی فضای یادمانی حکیم ملاصدراو مدرسه فلسفه در کهک قم

    پایان‌نامه۲۰۰۸دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) - قزوین - دانشکده معماریمرضیه نداف

    بنایی که در این رساله مورد کنکاش قرار گرفته است، منزل حکیم ملاصدرا، یکی از بزرگترین فلاسفه ایرانی که در قریه کهک در 36 کیلو متری جنوب شهرستان قم قرار گرفته است و ملاصدرا در حدود سال 1020 هجری قمری در آن زندگی کرده است. در نوشته های ملاصدرا، به این نکته اشاره شده است که هوای متعاد