پایان‌نامه

سنتز پلی آنیلین به روش امولسیونی معکوس و بهینه سازی رسانایی پلیمر

چکیده

چکیده استفاده از پلیمرهای رسانا علیرغم کاربردهای گسترده در زمینه های مختلف، به علت فرایند پذیری کم، محدود شده است. پلیمریزاسیون امولسیونی با تولید نانو ذرات پایدار شده در آب مشکل فرایند پذیری این پلیمرها را تا حدودی حل می نماید. در این تحقیق، سنتز پلی آنیلین توسط فرایند پلیمریزاسیون امولسیون معکوس به همراه جنبه های شیمیایی، فیزیکی و ساختاری ماده ی حاصله از طریق این روش پلیمریزاسیون مورد بحث قرار گرفته است. برای سنتز نمک پلی آنیلین از نوع رسانا با فرایند امولسیون معکوس از عامل اکسنده ی بنزوئیل پراکسید در یک حلال غیر قطبی، یک اسید پروتونی عامل دار به عنوان دوپانت و نیز امولسیون کننده و اسید هیدروکلریک جهت بهبود رسانایی محصول استفاده می شود. تأثیر شرایط سنتز مثل مدت زمان واکنش، نوع و غلظت واکنش دهنده ها جهت بهینه سازی بازده ی سنتز و رسانندگی پلی آنیلین بررسی شده است. با سنتز پلی آنیلین در شرایط بهینه، مقدار مقاومت مینیمم برابر با (? 29/8) حاصل شده است. علاوه بر رسانایی، مورفولوژی و دیگر خواص پلی آنیلین به وسیله طیف سنجی ft-ir وsem dsc, وdls بررسی شد

اساتید راهنما و مشاور

ملیحه پیشوایی، سعید پورمهدیان

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه