بررسی تاثیر متانول برخصوصیات مورفوفیزیولوژیک و بیوشمیایی ارقام گیاه لوبیا phaseolus vulgaris l. cv. sadry) و (phaseolus vulgaris l. cv. cos16 تحت شرایط تنش کم آبی
چکیده
آب قابل دسترس، عامل اصلی محدود کننده رشد و تولید محصول در مناطق خشک می باشد. نتایج بررسی ها موید این است که محلول پاشی متانول نقش موثری در تحمل به خشکی گیاهان 3 کربنه دارد. در این راستا به منظور بررسی اثر محلول پاشی متانول بر خصوصیات فیزیولوژیکی، مورفولوژیکی و بیوشمیایی لوبیا (ارقام صدری و cos16) در شرایط تنش خشکی آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار درآمد. عامل محلول پاشی متانول با 4 سطح، شاهد (بدون محلول پاشی) ، 10، 20 و 30 درصد حجمی بود که به هر کدام از سطوح 2 گرم در لیتر گلیسین اضافه شد. محلول پاشی 3 بار طی فصل رشد گیاه (4 هفته بعد از کاشت، اوایل گلدهی و اوایل غلاف دهی) و با فواصل زمانی 10 روز صورت گرفت. عامل خشکی نیز شامل تنش خشکی شدید (25 درصد ظرفیت مزرعه)، تنش خشکی ملایم (75 درصد ظرفیت مزرعه) و بدون تنش خشکی (100 درصد ظرفیت مزرعه) بود. نتایج نشان داد بین سطوح مختلف متانول و تنش خشکی تفاوت معنی داری (p 0.05) از نظر میزان کلروفیل a، b، کارتنوئید، کلروفیل کل، نسبت کلروفیل a به b، فتوسنتز خالص، عملکرد کوانتومی فتوشمیایی (fv/fm)، co2 بین سلولی، تعرق، کارایی مصرف آب، ارتفاع بوته، تعداد و طول شاخه در بوته، وزن خشک اندام هوایی، تعداد و وزن خشک برگ، وزن خشک ریشه، سطح، طول و حجم ریشه، غلظت پتاسیم، کلسیم و سدیم در برگ و ریشه، پروتئین محلول برگی، پرولین و فعالیت آنزیم های کاتالاز، پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز وجود داشت. محلول پاشی با سطح 10 و 20 درصد حجمی، موجب افزایش معنی داری در صفات فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی نسبت به دیگر سطوح شد. به طور کلی می توان گفت کاربرد محلول پاشی 10 درصد حجمی منجر به افزایش معنی دار صفات مورفولوژی و محلول پاشی با غلظت 20 درصد منجر به افزایش معنی دار صفات فیزیولوژیکی لوبیا شد.