مطالعه تجربی و عددی سایش ابزار در ماشینکاری فولاد aisi4140 با استفاده از نانوسیال
چکیده
در این پایان نامه تأثیر نانوسیال اکسید تیتانیوم با سیال پایه آب بر روی بیشینه آستانه فرسایش ابزار، نیروی ماشینکاری و زبری سطح قطعه کار در فرایند تراشکاری فولاد ابزار عملیات حرارتی شده (aisi 4140) مورد مطالعه قرار گرفته و نتایج حاصل با حالت خشک مقایسه شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد افزودن نانو ذرات اکسید تیتانیوم به مقدار 5/1 درصد حجمی به آب موجب کاهش قابل ملاحظه مقدار بیشینه آستانه فرسایش، زبری سطح قطعه کار و نیروی ماشینکاری نسبت به حالت خشک می شود. بر اساس نتایج حاصل، نانوسیال برشی اکسید تیتانیوم بیشینه آستانه فرسایش، زبری سطح و نیروی ماشینکاری را به ترتیب30 و 40 و 35 درصد نسبت به حالت خشک کاهش می دهد و در هنگام استفاده از نانوسیال مذکور در محدوده آزمایش های به عمل آمده کمترین آستانه فرسایش در سرعت پیشروی 11/0 میلی متر بر دور و سرعت برشی 23/61 متر بر دقیقه حاصل شد. هم چنین مقدار بیشینه آستانه فرسایش ابزار توسط یک آنالیز کوپل مکانیکی-حرارتی به روش المان محدود در نرم افزار شبیه سازی دیفورم پیش بینی شد. در نهایت مقادیر بیشینه آستانه فرسایش ابزار حاصل از تست های تجربی و شبیه سازی المان محدود، با یکدیگر مقایسه شدند.