بررسی ارتباط بین توانایی های پردازش حسی با اضطراب و همکاری کودکان پیش دبستانی مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی مشهد در سال تحصیلی 1394 – 1393
چکیده
: مشکلات پردازش حسی می تواند روی تکامل اجتماعی، شناختی و حسی– حرکتی و نیز سطح هیجانات اثر گذاشته و منجر به مشکلات رفتاری در کودکان گردد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین توانایی های پردازش حسی با اضطراب و همکاری کودکان پیش دبستانی در دندانپزشکی می باشد. مواد و روش: در این مطالعه ی مقطعی، 101 بیمار 4 تا 6 ساله با روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند. جهت ارزیابی مشکلات پردازش حسی از پرسشنامه ی نیمرخ حسی استفاده شد. به منظور ارزیابی سطح اضطراب اولیه، از پرسشنامه ی cfss-ds و جهت ارزیابی سطح اضطراب و همکاری کودکان حین درمان از شاخص های vcas و vccs استفاده شد. یافته ها: نمره ی شاخص cfss-ds با بیشتر متغیر های پردازش حسی همبستگی معنی داری را نشان داد (p<0/05). بین پردازش شنیداری با vcas و vccs در مرحله ی تزریق و تراش ارتباط معنی دار مشاهده شد (p<0/05). یافته ها نشان دادند که سطوح بالاتر پردازش حس دهانی با عدم همکاری در مرحله ی تراش رابطه ی معنی داری دارد (p=0/008). بین "پردازش حسی مرتبط با تحمل و استقامت" و vcas و vccs در تمام مراحل درمان، به جز مرحله ی تراش، نیز ارتباط معنی داری وجود داشت (p<0/05). در بین الگوهای پردازشی، الگوی حساسیت حسی با سطح اضطراب و همکاری در مراحل فلورایدتراپی و تزریق و الگوی اجتناب حسی با سطح همکاری در مرحله ی فلوراید تراپی ارتباط معنی داری را نشان دادند (r=-0/228،p=0/022). نتیجه گیری: سطح توانایی های پردازش حسی می تواند روی سطح اضطراب قبل و حین درمان و نیز همکاری کودک در دندانپزشکی موثر باشد. از این رو، بررسی توانایی های پردازش حسی با استفاده از پرسشنامه ی نیمرخ حسی ممکن است در پیش گویی سطح همکاری و اضطراب دندانپزشکی در کودکان کمک کننده باشد.