اثرات ورزش شنا بر رفتار شبه اضطرابی، افسردگی و میزان مصرف اختیاری مورفین در بچه موش های متولد شده از مادران وابسته به مورفین در طول دوره بارداری
چکیده
مقدمه: مواجهه با مورفین در دوران جنینی یک عامل خطر برای نواقص عصب شناختی و رفتاری در فرزندان است. پژوهش های اخیر نشان داده اند که ورزش اختیاری توسط مادر باردار، اضطراب ناشی از وابستگی در دوران پیش از تولد و همچنین مصرف اختیاری مورفین در مدل حیوانی را در بچه موش ها کاهش می دهد. بنابراین هدف مطالعه حاضر این است که آیا ورزش شنا توسط مادران باردار وابسته به مورفین، اضطراب، افسردگی و مصرف اختیاری مورفین را در بچه های آن ها کاهش می دهد. روش: موش های باردار دوبار در روز به مدت 8 روز (روزهای 11 تا 18 بعد از لقاح) با تزریق زیر جلدی مورفین دچار وابستگی شدند. تمرین ورزشی شنا نیز با 60 دقیقه در روز و 5 بار در هفته از روز 11 تا 20 بارداری انجام شد. سپس توله موش های متولد شده در ماز بعلاوه ای شکل مرتفع (epm)، تست ترجیح ساکاروز (spt) و مدل حیوانی مصرف اختیاری مورفین (tbc) مورد ارزیابی قرار گرفتند.