مطالعات سیتوژنتیکی و ایمنی شناسی بر مصدومین شیمیایی متوسط که در معرض گاز خردل قرار گرفته اند با فلوسیتومتر
چکیده
مصدومین شیمیایی که در معرض گاز فرار گرفته اند بر اساس مشخصات بالینی ریه (اسپیرومتری، اکسی متری و رادیو گرافی سینه) به سه دسته شدید، ملایم و خفیف تقسیم بندی شده اند. به منظور بررسی وضعیت سیتوژنتیکی و ایمنی شناسی، 30 نفر از مصدومین متوسط شیمایی با میانگین سنی 37/73 انتخاب شدند. مقایسه آنها با افراد شاد نشان داد که میزان هموگلوبین و هماتوکریت ، تعداد گلبونهای سفید و درصد نوترفیلها، لنفوسیتها و منوسیتها به طور معنی داری متفاوت بود. نتایج حاصل از آزمون نا پارامتری-t2 هتیلینگ نشاندهنده تفاوت معنی داری(p0/000) بین مصدومین شیمیایی متوسط و افراد شاهد بود. بررسی آماری همبستگی بین متغیرهای ذکر شده با سن مصدومین نسان داد که همبستگی وجود نداشت . بررسی گسترشهای متافازی نشان داد که میزان ناهنجاریهای عددی و همچنین میزان شکستگی های کروموزومی در مصدومین متوسط و افراد شاهد تفاوت معنی داری نداشتند. مقایسه شاخص dna نشان داد تعداد افرادی که در گروهای هیپودیپلوئید، دیپلوئید و هیپردیپلوئید دسته بندی شدند، تفاوت معنی داری نداشتند. به علاوه مقایسه میانگین diهر جمعیت بین دو جامعه مصدومین و افراد شاهد تفاوت معنی داری را نشان نداد. برسسی همبستگی بین تعداد کروموزمهای متافازی و شاخص dna نشان دهنده وجود همبستگی (r0/54(بین دو متغیر بود. با توجه به برسیهایی که بر روی مصدومین شدید شیمیایی انجام گرفته است ، به نظر می رسد که از مطالعه عوامل خونی و میزان dna می توان به عنوان عامل پیش آگهی مناسب بهره برد