پتروگرافی و پترولوژی توده های آذرین نفوذی جنوب بوئین زهرا
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
شکلها از متن کامل مقاله برداشته شدهاند و حقوقشان از آنِ نویسندگان و ناشر است.
منطقه مورد مطالعه ناحیه ای به وسعت 1200 کیلومترمربع در محدوده ای با طولهای جغرافیایی 36 درجه و 36 درجه و 40 دقیقه و عرضهای شمالی 48 درجه و 25 دقیقه و 49 درجه و 30 دقیقه واقع و از شمال شرق به بزرگراه قزوین - زنجان و شهرستان ابهر و سلطانیه، از شمال غرب به شهرستان زنجان، از غرب به ب
منطقه مورد مطالعه در جنوب شهر بوئین زهرا (استان قزوین) و بخش شمالی نقشه0000 1:25، و ازنقطه نظر تقسیمات زمین شناسی ایران در کمربند ماگمایی ارومیه – بزمان در زون ایران مرکزی واقع شده است و گستره ای با مختصات طول جغرافیایی 49o, 52, 55" تا 50o, 39, 03" و عرض جغرافیایی 38 o, 32, 08".
منطقه مورد مطالعه در شمال غرب ایران، استان آذربایجان شرقی و در شمال شرق و جنوب غرب هوراند (شرق شهرستان کلیبر) به مختصات جغرافیائی ?25 ?47 تا ?33 ?47 طول شرقی و ?52 ?38 تا ?00 ?39 عرض شمالی (بخش هوای)، ?23 ?47 تا ?30 ?47 طول شرقی و ?20 ?38 تا ?22 ?38 عرض شمالی (بخش لقلان) و ?13 ?4
ناحیه مورد مطالعه در 100 کیلومتری شرق اصفهان و 40 کیلومتری جنوب غربی نائین در محدوده ای بطول جغرافیائی 45 و 52 و 49 و 52 و عرض جغرافیائی 48 و32 و 50 و 32 واقع شده است . از نقطه نظر زمین شناسی این ناحیه متعلق به بخش غربی ایران مرکزی در کمربند آتشفشانی ارومیه - دختر می باشد. دو گسل
منطقه سیاه منصور در شمال شرق میانه، شمال غرب ایران ما بین طولهای جغرافیایی ?13 ?53?47 تا ?22 ?58?47 شرقی و عرضهای جغرافیایی?7 ? 46 ?37 تا ?19 ?50?37 شمالی واقع شده است. این منطقه در تقسیم بندی زونهای زمین شناسی ایران در محدوده زون البرز غربی – آذربایجان قرار می گیرد. توده های نفو
منطقه رودگز در 25 کیلومتری جنوب شرق گناباد و در استان خراسان رضوی قرار دارد. شیل و ماسه سنگ های منطقه تحت تأثیر کوهزایی اواسط ژوراسیک به اسلیت، شیست و کوارتزیت دگرگون شده اند. توده های نفوذی نیمه عمیق ترشیاری دارای ترکیب مونزونیت تا مونزودیوریت است. اغلب سنگ های منطقه تحت تأثیر آ
توده نفوذی بوئین- میاندشت در جنوب باختر نقشه 100000 : 1 شهرستان گلپایگان و در پهنه ساختاری سنندج- سیرجان قرار دارد. این توده دارای ترکیب سنگشناختی شامل گرانیت پورفیری (مونزوگرانیت- سینوگرانیت)، گرانودیوریت و گابرو- دیوریت است. روند تغییرات اکسیدهای عناصر اصلی، فرعی و خاکی کمیاب
در ناحیهای از شمال باختری ایران (حوالی بستان آباد- آذربایجان شرقی) تودههای نفوذی با قدمت ائوالیگوسن تشکیل شدهاند که در مجموع روندی شمال باختری - جنوب خاوری دارند. سنگهای این تودهها که در طیفی از حد واسط تا اسیدی قرار گرفتهاند به داخل واحدهای ولکانیکی ائوسن تزریق شده و در آن
توده گرانیتوئیدی حاجی آباد با وسعت تقریبی 90کیلومتر مربع در 135کیلومتری جنوب غرب تهران و 7کیلومتری جنوبشهرستان بوئین زهرا واقع شده است. این توده با سن تقریبی 39/2 ±3/2میلیون سال در سنگهای بخش مرکزی زون ارومیه – دخترجایگزین شده است و دارای طیف ترکیبی سینوگرانیت، مونزوگرانیت ، گران
توده گرانیتوئیدی حاجی آباد با وسعت تقریبی 90کیلومتر مربع در 135کیلومتری جنوب غرب تهران و 7کیلومتری جنوبشهرستان بوئین زهرا واقع شده است. این توده با سن تقریبی 39/2 ±3/2میلیون سال در سنگهای بخش مرکزی زون ارومیه – دخترجایگزین شده است و دارای طیف ترکیبی سینوگرانیت، مونزوگرانیت ، گران
توده آذرین نفوذی سیلیجرد در شمال باختر ساوه به سن ائوسن بالایی- الیگوسن(2/32/39 میلیون سال) در کمان ماگمایی ارومیه- دختر از زون ساختاری ایران مرکزی قرار دارد. این توده دارای طیف ترکیب سنگشناختی پیوسته مشتمل بر آلکالیفلدسپار گرانیت، سینو تا مونزوگرانیت(گرانیتهای معمولی)، گرانودی