رابطه ی عوامل اثربخش بر یادگیری دانشگاهی با پیشرفت درسی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی دزفول
چکیده
زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی کاربردپذیری نظریهی راسل و پتری (1992) در پیشبینی پیشرفت تحصیلی دانشجویان بر مبنای سیاهه سنجش اثربخشی یادگیری دانشگاهی (clei) بود. روش بررسی: این مطالعه همبستگی روی 245 دانشجوی (136 زن و 109 مرد) دانشگاه علوم پزشکی دزفول که به روش تصادفی انتخاب شدند، صورت گرفت. برای جمعآوری دادهها از نسخه سوم ابزار clei استفاده شد. میانگین نمرهی درسی به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی در نظر گرفته شد. برای تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی، ضریب همبستـگی پیرسـون و تحلیـل رگرسـیون چندگانه از نرمافزار spss 18 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین عوامل ششگانه موثر در یادگیری دانشگاهی با پیشرفت درسی دانشجویان رابطهی مثبت معنادار وجود دارد؛ بهعلاوه، از میان عوامل مورد سنجش، عامل خودکارآمدی تحصیلی و سازماندهی و توجه در مطالعه بیشترین توان تبیین پیشرفت درسی را دارند. نتیجه گیری: یافتههای این مطالعه بر اهمیت بررسی عوامل مختلف بر مبنای مدل راسل و پتری و تاثیر آن بر متغیرهای تحصیلی تاکید داشت.