بررسی رابطه مهارت های تفکرانتقادی با سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم
چکیده
زمینه و هدف: تفکرانتقادی یکی از اهداف آموزش عالی و مولفهای کلیدی در سلامتروان دانشجویان است. این پژوهش با هدف بررسی رابطهی مهارتهای تفکرانتقادی با سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم صورت گرفت. روش بررسی: در این پژوهش توصیفی همبستگی در سال 1394، نمونهای شامل 303 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبتی بر حسب جنسیت انتخاب شدند. دادهها از طریق پرسشنامه مهارتهای تفکرانتقادی کالیفرنیا فرم(ب) و سلامت روان ghq-28 جمعآوری شد. سپس اطلاعات با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل و رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: میانگین نمرهی مهارتهای تفکرانتقادی در بین دانشجویان این دانشگاه (15/3±84/9) و در حد ضعیف بود. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین مهارتهای تفکرانتقادی با سلامت روان(039/0- =r ؛ 702/0 =p) و پیشرفت تحصیلی رابطهی معناداری وجود نداشت (081/0 =r ؛ 284/0 =p). همچنین بین نمرهی سلامت روان با پیشرفت تحصیلی رابطهی معناداری مشاهده نشد(150/0- =r ؛ 141/0 =p). نتایج آزمون t مستقل نشان داد که بین میانگین نمرهی مهارتهای تفکرانتقادی و سلامت روان دانشجویان دختر با دانشجویان پسر تفاوت معناداری وجود نداشت. اما بین پیشرفت تحصیلی دانشجویان دختر با پسر تفاوت معناداری وجود داشت (001/0=p). در نهایت، نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مولفههای سلامت روان و پیشرفت تحصیلی قادر به پیشبینی مهارتهای تفکرانتقادی نبودند. نتیجهگیری: با توجه به اینکه تقویت تفکر انتقادی در روشهای یادگیری و تقویت آن در دانشجویان میتواند باعث پیشرفت در یادگیری مهارتها و عوامل اثرگذار بر یادگیری آنها باشد. بنابراین میتوان با اصلاح و فراهم آوردن فرآیند و شیوههای مناسب آموزشی در ایجاد تفکر انتقادی در دانشجویان نقش بسزایی را ایفا کرد.