یادگیری خودراهبر در سال های مختلف تحصیلی و ارتباط آن با اضطراب و عزت نفس در دانشجویان پرستاری
احمد ایزدی، a izadi imam hosein university, tehran, iranگروه علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه امام حسین، تهران، ایران معصومه برخورداری، m barkhordari department of nursing, school of nursing and midwifery, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran/ department of nursing, school of medical sciences, islamic azad university, yazd branch, yazd, iranدانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران/ گروه پرستاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران زهرا شجاعی، z shojai school of medical sciences, islamic azad university, yazd branch, yazd, iranدانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران مهدیه ظاهری، m zaheri school of medical sciences, islamic azad university, yazd branch, yazd, iranدانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران
چکیده
مقدمه: با وجود تغییرات مداوم و پیشرفت در زمینه مراقبت های بهداشتی و همچنین ماهیت پیچیده عملکرد بالینی در پرستاری، مهارت های یادگیری خودراهبر برای موفقیت دانشجویان پرستاری ضروری است. شناسایی عوامل مؤثر بر یادگیری خودراهبر می تواند به توسعه آن کمک نماید. هدف از این پژوهش تعیین میزان یادگیری خودراهبر و ارتباط آن با اضطراب و عزت نفس دانشجویان پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد می باشد. روش: این مطالعه توصیفی تحلیلی برروی تعداد 265 نفر از دانشجویان پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی شهر یزد در سال 1392 انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای مشتمل بر چهار بخش، شامل مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه آمادگی برای یادگیری خودراهبر گاگلینمو، اضطراب اشپیل برگر و عزت نفس روزنبرگ بود. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش های آمار توصیفی و استنباطی (anova و همبستگی پیرسون) در نرم افزار spss v.16 استفاده گردید. سطح معناداری 05/0p< در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین نمرات آمادگی برای یادگیری خودراهبر در تمام چهار سال تحصیلی متوسط بود. تفاوت آماری معناداری بین آمادگی برای یادگیری خودراهبر با سال تحصیلی وجود نداشت. بین یادگیری خودراهبر و اضطراب همبستگی معکوس و معناداری و در حد متوسطی وجود داشت (0001/0=p، 426/0- =r). بین یادگیری خودراهبر و عزت نفس همبستگی مستقیم وجود داشت (122/0=r، 046/0=p). نتیجه گیری: بنابراین، برای رشد یادگیری خودراهبر در دانشجویان پرستاری لازم است مدرسان پرستاری به کاربرد بیشتر یادگیری خودراهبر در دوره های پرستاری، بهبود روش های تدریس و ترویج یادگیری مادام العمر توجه داشته باشند و برای رشد این نوع یادگیری و دستیابی به اهداف آموزشی لازم است تا شرایط استرس زا در محیط های آموزش بالینی تعدیل گردد و عزت نفس کافی را در دانشجویان پرستاری ایجاد نمود.
سابقه و هدف: عزت نفس قطعی ترین عامل در روند رشد روانی فرد بوده و اثرات برجسته ای در جریان فکری، احساسات، تمایلات، ارزش ها و هدف های وی ایفا می کند. ورزش سبب ایجاد احساس کفایت و افزایش کارایی فرد می شود. این کارایی و کفایت موجب احساس کنترل بر زندگی شده و در نتیجه به افزایش عزت ن
مقاله۲۰۲۶افق توسعه آموزش علوم پزشكيحمیدرضا زراعت خواه، محمدمهدی الله پناه، لیلا قنبری افرا، حکیمه دهقانی
مقدمه: در حرفههای حوزه پزشکی، مهارتهای یادگیری خودراهبر به علت ارتباط با یادگیری مادامالعمر، از اهمیت بسیاری برخوردارند. برای اثربخش بودن یادگیری، وجود انگیزش عامل اساسی و مهم است. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین یادگیری خودراهبر و انگیزش تحصیلی در دانشجویان پرستاری، مامای
مقدمه: یادگیری کلید ورود به جامعه دانش محور و موضوع اصلی هر نوع آموزش است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین یادگیری خودراهبر و موفقیت تحصیلی در دانشجویان پرستاری مقطع کارشناسی در دانشگاه علوم پزشکی اهواز انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه تحلیلی مقطعی بر روی 230 نفر از دانشجو
مقاله۲۰۱۵بیهق، مجله کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی سبزوارمهدی نوائی، مصطفی جلمبادانی، محسن کوشان، محمدحسن رخشانی
مقدّمه: کوشش و تلاش پی گیر آدمی برای شناخت خویش به عنوان یک نیاز اساسی و بنیادی امری مستمر بوده است. بررسی اسناد تاریخی به این نکته گواهی می دهد . در این میان شناسایی ارزش ها ، نیازها ، اهداف انسانی و از همه مهمتر عزّت نفس و نیاز آدمی به آن از اهمیّت ویژه-ای برخوردار است. اگر فرد
زمینه و هدف: عزت نفس دانشجویان یکی از عوامل اساسی در عملکرد تحصیلی آنها محسوب میگردد و شناخت مؤلفههای تأثیرگذار بر این عامل، میتواند کمک شایانی به تقویت آن نماید. هدف از انجام مطالعه حاضر، ارزیابی نقش عواملی مانند متغیرهای دموگرافیک و تحصیلی، تمایل به یادگیری مادامالعمر و سب
مقالهگام های توسعه در آموزش پزشکیمحسن صفاری، mohsen saffari phd in health education, associate professor, health research center and department of health education, school of health, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranدکتری آموزش بهداشت، دانشیار، مرکز تحقیقات سلامت، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران نوروز محمودی، norooz mahmoudi msc student, department of environmental health, school of health, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران
زمینه و هدف: عزت نفس دانشجویان یکی از عوامل اساسی در عملکرد تحصیلی آن ها محسوب می گردد و شناخت مؤلفه های تأثیرگذار بر این عامل، می تواند کمک شایانی به تقویت آن نماید. هدف از انجام مطالعه حاضر، ارزیابی نقش عواملی مانند متغیرهای دموگرافیک و تحصیلی، تمایل به یادگیری مادام العمر و سب