مقاله

بررسی اولتراسونو گرافی ضخامت عضلات شکمی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی در وضعیت ‏هوک لایینگ روی سطوح با ثبات متفاوت

چکیده

چکیده هدف:بررسی تغییر ضخامت عضلات شکمی در بیماران کمردرد مزمن غیر اختصاصی خوابیده در وضعیت هوک ‏لایینگ همرا با کاهش میزان ثبات سطحی که بر روی ان دراز کشیده اند .‏ روش بررسی: دریک مطالعه نیمه تجربی ازنوع موردی - شاهدی 20 مرد سالم غیر ورزشکار و20 مرد بیمار مبتلا ‏به کمردرد مزمن غیراختصاصی با حد اقل طول مدت 3 ماه درد به روش نمونه گیری احتمالی و دردسترس در ‏حالی که در بر روی سطوح با وضعیت ثبات متفاوت در وضعیت هوک لایینگ خوابیده مورد ارزیابی قرار گرفتند.‏ افراد شرکت کننده در وضعیت هوک لایینگ: 1- روی سطح ثابت 2- در حالی که فوم رولر زیر ستون فقرات قرار ‏گرفت و 3- در حالیکه فوم رولر زیر ستون فقرات و پای چپ قرار گرفته و بطور همزمان پای دیگرانها با زانوی ‏صاف در زاویه تعیین شده حفظ می گردید قرار می گرفتند و ضخامت چهار عضله شکمی شامل مستقیم -عرضی، ‏مایل داخلی ومایل خارجی در انتهای دم و در انتهای بازدم بوسیله الترا سونوگرافی نوع ‏b‏ اندازه گیری شد . ‏اطلاعات جمع اوری شده با با استفاده ار سیستم نرم افزار ‏‎ spss‏ ‏‎ ‎بررسی گردید.‏ یافته ها عضلات مایل داخلی و عرضی شکم درگروه افراد سالم در وضعیت دم و بازدم در سه وضعیت دارای تفاوت معنادار ‏اماری بودند بطوری که این اختلاف اندازه در وضعیت بازدم معنادار تر بود. 001/0 ‏p<‎ در گروه افراد بیمارنیزعضله مایل داخلی و عضله عرضی شکمی تنها درمقایسه بین وضعیت یک و دو در انتهای ‏بازدم تفاوت معنادار اماری نشان دادند. 005/0 ‏p<‎ در مقایسه ضخامت عضلات در بین دو گروه بجز عضله راست شکمی مابقی عضلات در کلیه وضعیت ها در حالت ‏بازدم دارای تفاوت معنادار اماری بودند 001 /0 ‏‎, p< ‎‏005 /0 ‏p<‎‏ ‏ نتیجه گیری: عضلات مایل داخلی و عرضی شکمی در بیماران در وضعیت های بی ثبات تر نسبت به افراد سالم ‏فعالیت کمتری نشان دادند. ‏ بحث:بی ثباتی وضعیتی با چرخش محوری ستون فقرات کمری نیاز به افزایش فعالیت عضلات مایل داخلی و ‏عرضی شکمی را ایجاد می کند در حالی که در بیماران کمردردی مزمن غیر اختصاصی پروسه درد مزمن ‏ودرگیری عضلانی مانع از فعالیت این عضلات می گردد.‏  amiri m.1 abdolahi. salmanderis h. (m.sc.) 2 ‎

اسناد مشابه