بررسی وضعیت خودشکوفایی با برخی از عوامل جمعیت شناختی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال ۱۳۹۴
چکیده
مقدمه: خودشکوفایی میل به بهتر و بهتر شدن نسبت به آن چه که یک فرد هست و آن چیزی کــه یک فرد ظرفیت شدن آن را دارد، میباشد. از آنجایی که خودشکوفایی یکی از مولفه های سلامت روان است این پژوهش با هدف بررسی وضعیت خودشکوفایی با برخی عوامل مرتبط جمعیت شناختی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجام شد. روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در بین 316 دانشجوی دانشکدههای پرستاری و مامایی، پزشکی، پیراپزشکی و بهداشت دانشگاه علومپزشکی گلستان از طریق نمونهگیری در دسترس در سال 1394 انجام گرفت. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه باورهای خودشکوفایی بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (درصد و فروانی) و تحلیلی (کراسکال والیس و کای اسکوئر) و از طریق نرم افزار آماری spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: از مجموع شرکتکنندگان 78/1 درصد مونث، 57/7 درصد قومیت فارس و میانگین سنی آنان (1/794±20/91) بود. نتایج باور خود شکوفایی دانشجویان نشان داد که 2/14 درصد عقاید عالی، 59/5 درصد عقاید خوب، 21/8 درصد تعدیل عقاید و 4/4 درصد عقاید مانع بود. بین متغیرهای جنسیت (p=0.007)، نوع رشته تحصیلی (p=0.042) ، محل سکونت، (p=0.064) با باور خودشکوفایی ارتباط معنی دار آماری وجود داشت. نتیجه گیری: خود شکوفایی اکثر دانشجویان در سطح عالی و خوب بود. اما دانشجویان مونث، رشته پزشکی و ساکن در خوابگاه میزان باور خودشکوفایی بالاتری نسبت به سایر دانشجویان داشته اند.