نقش آناتومی ترسیمی در ارتقاء کیفیت آموزش آناتومی دانشجویان پرستاری، مامایی و پیراپزشکی شرق گیلان
چکیده
مقدمه: درس آناتومی برای اغلب دانشجویان به منزله یک درس غیرقابل درک، که به ذهن سپاری آن مشکل و فراموشی آن سریع اتفاق میافتد، تلقی میشود، لذا این مطالعه با هدف تعیین نقش آناتومی ترسیمی در ارتقاء کیفیت آموزش آناتومی در دانشجویان انجام شد. روشها: مطالعه بصورت نیمه تجربی بر روی380 نفر از دانشجویان پرستاری، مامایی و پیراپزشکی لنگرود در سالهای90-89 طی چهار نیمسال انجام شد. نمونهها به روش تصادفی در هر کلاس به دو نیمه تقسیم شدند. جهت نیمی از دانشجویان هر کلاس صرفاً از تدریس همزمان تئوری و عملی آناتومی، به کمک وسایل سمعی و بصری، جسد و مولاژ و جهت نیمی دیگر از دانشجویان همان کلاس (یعنی گروه تجربی) علاوه بر روشهای مذکور، از ترسیم نیز استفاده شد . دیدگاه دانشجویان گروه تجربی نیز نسبت به این شیوه تدریس با استفاده از پرسشنامهای که روایی صوری و محتوایی آن با نظر سنجی از همکاران محترم عضو هیئت علمی دانشکده تایید شده بود، بررسی شد و نتایج حاصل با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و استباطی ( t مستقل) و از طریق نرمافزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد که فراگیران گروه تجربی میانگین نمره بالاتری نسبت به گروه دیگر کسب نمودند ] (35/1 ± 16) نسبت به (23/0 ± 13) [ که تفاوت معنادار بود (0317/0 p= ، 14/2 t= ). درگروه تجربی 7/88 درصد ازدانشجویان، این روش تدریس را به میزان بسیار زیاد نسبت به روشهای مرسوم ترجیح دادند. 63 درصد این روش را بسیار زیاد جذاب و 57 درصد نیز اعتقاد داشتند که این شیوه سبب افزایش مهارت آنها در بخش بالین خواهد شد. نتیجهگیری: نتایج نشان داد ترسیم در امر یادگیری درس آناتومی دانشجویان بهطور معنیدار موثر بوده است و اکثریت دانشحویان از این شیوه تدریس رضایت زیادی داشتند.