مقاله

ارتباط میزان علاقه اجتماعی با سلامت عمومی سالمندان غیرمقیم و مقیم در مراکز سالمندان شهرستان اردبیل

اکبر عطادخت، akbar atadokht university of mohaghegh ardabili, department of psychology, ardabil, iran.اردبیل، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه روانشناسی رقیه زارع، roghayeh zare university of mohaghegh ardabili, department of psychology, ardabil, iran.اردبیل، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه روانشناسی نرگس کرامتی تپراقلو، narges karamati topraghloo islamic azad university, ardabil branchاردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

زمینه و هدف: سلامت عمومی سالمندان به دلیل پدیده افزایش جمعیت آن ها، یکی از مهم ترین چالش های اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی قرن بیست ویکم به شمار می رود. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط علاقه اجتماعی سالمندان با سلامت عمومی سالمندان مقیم و غیرمقیم در مراکز سالمندان انجام شد. مواد و روش ها: روش مطالعه توصیفی همبستگی بود و جامعه آماری آن متشکل از کلیه زنان و مردان سالمند مقیم در سرای سالمندان و غیرمقیم شهر اردبیل در سال 1393 بودند. 56 سالمند مقیم مراکز به صورت تصادفی و 53 نفر سالمند غیرمقیم به صورت هدفمند انتخاب شده و با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (ghq-28) و مقیاس علاقه اجتماعی سولیمان (sssi) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با آزمون های آماری کای اسکوئر، تحلیل واریانس یک عاملی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته ها: بین علاقه اجتماعی سالمندان و نشانگان های سلامت عمومی آن ها در هر دو گروه رابطه منفی وجود دارد و علاقه اجتماعی در سالمندان مقیم مراکز 62 تا 87% و در سالمندان غیرمقیم 78 تا 86% از واریانس مؤلفه های سلامت عمومی را تبیین می کند (001/0p p). نتیجه گیری: شناسایی و تقویت میزان علاقه اجتماعی سالمندان مقیم و غیرمقیم در مراکز می تواند به عنوان مداخله ای اثربخش در راستای پیشگیری و ارتقاء سلامت عمومی سالمندان، مورداستفاده متخصصان، خانواده ها و خود سالمندان قرار گیرد. نوع مقاله: مطالعه پژوهشی.

اسناد مشابه