قالب گیری ایمپلنت، روشهای اصلی و مدیفیکاسیون ها: مروری بر مقالات
چکیده
قالب گیری ایمپلنت، روشهای اصلی و مدیفیکاسیون ها: مروری بر مقالات دکتر منصور ریسمانچیان1- دکتر رسول منیری فرد2 1- استادیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.2- دستیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. چکیده زمینه و هدف: یکی از اصلیترین اهداف هنگام ساخت پروتز متکی بر ایمپلنت، ساخت سوپراستراکچری با passive fitness بر روی ایمپلنت است. تهیه یک قالب دقیق از ایمپلنت ها جهت به دست آوردن این passive fit ضروری است هدف از این مقاله مروری بر تکنیک هایی در قالب گیری است که به دقت قالب افزوده و نهایتاً سوپراستواکچری passive را فراهم می آورد. روش بررسی: در این مطالعه مروری برای یافتن مقالاتی که موضوع آنها قالب گیری در مورد ایمپلنت های دندانی بودند از یک روش جستجوی برنامه ریزی شده استفاده شد.medline(ovid) وpubmed مورد جستجو قرار گرفت. جستجوی دستی نیز در چندین نشریه مرتبط انجام شد. همچنین پروتکل هایی که توسط کمپانی های سازنده ایمپلنت منتشر می گردند نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. تنها مقالات انگلیسی زبان یا دارای چکیده انگلیسی مورد ارزیابی قرار گرفتند و منابع چاپ نشده ارزیابی نشدند. یافته ها: در مجموع 92 مقاله استخراج شده که 12 مورد آنها به صورت گزارش مورد بودند و فقط مدیفیکاسیونی را ارائه می کردند و پنجاه مورد نیز به مقایسه آماری روشهای مختلف پرداخته بودند هیچ مطالعه randomized control trial و یا متاآنالیز نیز یافت نشد. نتیجه گیری: با توجه به مقالات مرور شده و مقایسه نتایج آن موارد زیر به دست آمد: روش قالب گیری مستقیم یا open-tray روش دقیقتری نسبت به غیرمستقیم یا close tray است. در موارد وجود بیش از دو ایمپلنت، استفاده از روش splinted مزیت چندانی ندارد و در مناطق مهم از نظر زیبایی، بهتر است از مدیفیکاسیون ها برای بهبود ثبت نسج نرم استفاده کرد. کلید واژهها: قالب گیری – ایمپلنت دندانی – مواد قالب گیری – سوپرا استراکچر-passive fit . وصول مقاله: 30/10/1386اصلاح نهایی: 10/2/1387 پذیرش مقاله: 3/5/1387 نویسنده مسئول: گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان e.mail:moniri_r@yahoo.com