تحلیل مدیریت استراتژیک در کلانشهر مشهد با مدل swot
چکیده
این نوشتار، به فاصله وضع موجود (مدیریت شهری کنونی مشهد) با وضع مطلوب (مدیریت استراتژیک شهری) به عنوان یک دغدغه بنیادی نگاه میکند، مبانی نظری مربوط به پارادایم استراتژی و مدیریت استراتژیک را بیان میدارد و به کمک مدل [1]swot، ضعفها، قوتها، فرصتها و تهدیدهایی که در کلانشهر مشهد برای مدیریت استراتژیک این شهر وجود دارد را شناسایی میکند. در ادامه استراتژیهای شایستهای را برای برپایی مدیریت استراتژیک در این شهر، پیشنهاد میدهد. اولویتبندی استراتژیهای پیشنهادی نیز یکی از موضوعاتی است که دنبال شده است. روش این پژوهش، روشی توصیفی و تحلیلی است بهطوری که به کمک پرسشنامه، اطلاعات مورد نیاز (قوتها، ضعفها، فرصتها، و تهدیدها) از طرف کارشناسان شهری (21 کارشناس) و شهروندان (384 شهروندان) گردآوری شد. در فرآیند تحلیل مدیریت استراتژیک کلانشهر مشهد، از ماتریسهای ارزیابی عوامل داخلی (ife[2])، ماتریس ارزیابی عوامل خارجی (efe[3])، ماتریس عوامل داخلی- خارجی (ie)[4] و ماتریس برنامهریزی استراتژیک کمی (qspm)[5] استفاده گردید. یافتهها نشان میدهد که مدیریت استراتژیک، در کلانشهر مشهد جایگاه شایستهای ندارد و اگر مدیریت شهری مشهد بخواهد حرکت خود را به سمت یک مدیریت استراتژیک شهری آغاز کند، باید استراتژیهای گروه تدافعی (wt)[6] که مبتنی است برکاهش نقاط ضعف و پرهیز از تهدیدها میباشد، را به ترتیب در اولویت قرار دهد: 1ـ حل مشکلات و بحرانهای روزمره شهری 2ـ افزایش همافزایی مدیریت شهری 3ـ حفظ ثبات سیستم شهری به جای تکامل آن. [1]- s (strength), w (weakness), o (opportunity), t (threat). [2]- internal factor evaluation matrix. [3]- external factor evaluation matrix. [4]- internal-external matrix. [5]- uantitative strategic planning matrix. [6]- w (weakness), t (threat).
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمدرحیم رهنما — دانشگاه فردوسی مشهد، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری
- براتعلی خاکپور — دانشگاه فردوسی مشهد، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری
- مجتبی صادقی — جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه فردوسی مشهد