بررسی اثر بخشی ممانتین به عنوان داروی کمکی در درمان اختلال دوقطبی: یک کارآزمایی بالینی دو سو کور
شهاب الدین بهرامی کلاشگران، shahabeddin bahrami kalashgaran psychiatry department, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran.گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. آزاد معروفی، azad maroufi psychiatry department, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran.گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. فرزین رضاعی، farzin rezaei psychiatry department, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran.گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. ابراهیم قادری، ebrahim ghaderi epidemiology department, social determinants of health research center, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran.گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. کامبیز حسن زاده، kambiz hassanzadeh physiology and pharmacology department, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran.گروه فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
چکیده
زمینه و هدف: علیرغم استفاده از داروهای مختلف در درمان اختلال دوقطبی، حدود 50 درصد از بیماران به طور کامل درمان نمیشوند. به منظور تقویت درمان استفاده از داروهای مختلف از جمله داروهای ضدتشنج جدید و آنتاگونیستهای سروتونین- دوپامین مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به نقش احتمالی آنتاگونیستهای گیرندههای nmda بر تغییرات خلقی، این مطالعه به منظور بررسی تأثیر ممانتین بر مانیای حاد به عنوان درمان کمکی همراه با لیتیم و ریسپریدون انجام گرفت. روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسو کورکه بر روی40 بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی در فاز حاد مانیا انجام شد. بیماران هر دو گروه تحت درمان با رژیم دارویی یکسان شامل ریسپریدون و لیتیوم قرار گرفتند. در گروه مداخله، ممانتین خوراکی به مقدار 5 میلیگرم در روز تجویز و پس از 96 ساعت به 20 میلیگرم در روز رسانده شد. بیماران گروه کنترل، در این مدت دارونما دریافت کردند. شدت علائم پیش از شروع درمان و سپس در هفته های 1، 2، 4 و 6 پس از درمان بر اساس مقیاس نمره دهی مانیای یانگ اندازه گیری شد. عوارض کلینیکی ممانتین در همین فواصل با استفاده از چکلیست بالینی ارزیابی گردید. یافته ها : در پایان مطالعه شدت علائم مانیا در هر دو گروه کاهش یافت، اگرچه سرعت و میزان کاهش علائم مانیا در گروه دریافت کننده ممانتین تفاوت معنیداری با گروه دارونما نداشت (784/0p =). همچنین شایعترین عوارض دارویی در دو گروه شامل بیقراری (000/1=p)، لرزش (501/0=p) و سرگیجه (605/0p =) بود، که بیماران دو گروه از این نظر هم تفاوت معنیداری با هم نداشتند. نتیجه گیری: با در نظر گرفتن محدودیتهای مطالعه مانند کم بودن نمونهها و کوتاه بودن مدت ارزیابی بیماران، این مطالعه نشان داد که افزودن ممانتین با دوز 20 میلیگرم در روز به رژیم دارویی بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی در فاز مانیا به مدت شش هفته تأثیری بر سرعت و میزان بهبود علائم مانیا ندارد. کلید واژهها: ممانتین، اختلال دو قطبی، درمان. وصول مقاله:22/1/94 اصلاحیه نهایی:22/10/94 پذیرش:29/10/94
زمینه و هدف: علی‏رغم استفاده از داروهای مختلف در درمان اختلال دوقطبی، حدود 50 درصد از بیماران به طور کامل درمان نمی‏شوند. به منظور تقویت درمان استفاده از داروهای مختلف از جمله داروهای ضدتشنج جدید و آنتاگونیست‏های سروتونین- دوپامین مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به
هدف: در این بررسی تأثیر توپیرامات به عنوان درمان کمکی همراه با لیتیوم با داروی والپروات سدیم بر اختلال دوقطبی نوجوانان مقایسه شده است.روش: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 30 نفر از نوجوانان مبتلا به اختلال دوقطبی در فاز مانیا یا مختلط، تحت درمان با توپیرامات یا والپروات سدیم ق
AbstractObjectives: In this study the effect of topiramate as adjunctive therapy to lithium on mood disorder in adolescents is compared to that of sodium valproate.Method: In a randomized clinical trial, 30 adolescents with bipolar mood disorder in the manic or mixed phase were t
مقالهمجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهدعلیرضا علیرضا ابراهیمی، alireza ebrahimi psychiatrist / psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمرکز تحقیقات روان¬پزشکی و علوم رفتاری / دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران علی علی طلایی، ali talaei associate professor of psychiatry / psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشیار روان¬پزشکی / مرکز تحقیقات روان¬پزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران نغمه نغمه مخبر، naghmeh mokhber professor of psychiatry / psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستاد روان¬پزشکی / مرکز تحقیقات روان¬پزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران فرزاد فرزاد اکبرزاده
مقدمه: مقاومت درمانی در مانیای حاد شایع است و نقش درمان های تقویتی شامل فاکتورهای تغذیهای و ویتامین ها همیشه مورد توجه بوده است. هدف این پژوهش، ارزیابی تاثیر افزودن فولیک اسید به سدیم والپروات در درمان مانیای حاد بود. روش کار: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسویهکور در بی
سابقه و هدف: اختلال افسردگی عمده (MDD) یک چالش بزرگ برای سلامت روان جامعه است. Zinc و کورتیزول سرم نشانگرهای زیستی مناسبی برای پاسخ به درمان می‌باشند. هدف مطالعه حاضر مقایسه نشانگرها در بین دو گروه بیماران MDD تحت درمان با فلوکستین تراپی و درمان شناختی رفتاری انجام پذیرفت. مواد و
زمینه و هدف: درماتیت روش اصلی آتوپیک یک بیماری خارش‌دار، مزمن و عودکننده است که در نوزدان و کودکان شایع‌تر است. درمان بیماری، مصرف نرم‌کننده‌ها و کورتیکوستروییدهای موضعی و همچنین اجتناب و پرهیز از محرک‌هاست، اما عوارض جانبی ناشی ازکورتیکوستروییدهای موضعی مصرف آن‌ها را محدود کرده