اثر سلکوکسیب بر سطح سرمی ویسفاتین در دیابت ناشی از استرپتوزوتوسین در موش های صحرائی نر: نقش مسیر نیتررژیک

سمانه سادات علوی، samaneh sadat alavi kashan university of medical sciences, physiology research center, kashan, iran.دانشگاه علوم پزشکی کاشان، مرکز تحقیقات فیزیولوژی، کاشان، ایران. غلامعلی حمیدی، gholamali hamidi physiology research center, kashan university of medical sciences, kashan, iran.مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران. حمید رضا بنفشه، hamid reza banafsheh physiology research center, kashan university of medical sciences, kashan, iran.مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران. مریم حسینی، maryam hosseini دانشگاه علوم پزشکی کاشان، مرکز تحقیقات فیزیولوژی، کاشان، ایران. سید مهدی تخت فیروزه، seyed mehdi takhtfiroozeh student research center, hormozgan university of medical sciences, bandar abbas, iranکمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران نسترن افسرده، nastaran afsordeh kashan university of medical sciences, physiology research center, kashan, iran.دانشگاه علوم پزشکی کاشان، مرکز تحقیقات فیزیولوژی، کاشان، ایران. اژدر حیدری

چکیده

زمینه و هدف: ویسفاتین یا نیکوتین فسفوریبوزیل ترانسفراز یک سایتوکاین پیش التهابی است که تحت تاثیر گلوکز خون و انسولین قرار می گیرد.در دیابت سایتوکین های پیش التهابی مانند پروستاگلندین e2 و نیتریک اکساید سطح ویسفاتین را افزایش می دهند و ویسفاتین نیز بیان آنها را تحریک می کند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آنزیم سیکواکسیژناز و سیستم نیتررژیک بر سطح ویسفاتین در دیابت بود. روش بررسی: دیابت در 70 موش بزرگ آزمایشگاهی بوسیله استرپتوزوسین (stz) القاء شده و نمونه ها بوسیله سلکوکسیب، ال آرژنین و l-name هر یک به تنهایی و سلکوکسیب به همراه ال آرژنین و یا به همراه l-name تحت درمان قرار گرفتند. برای مقایسه گروه ها از آنالیز واریانس یک طرفه و متعاقب آن تست توکی (نرم افزارspss) استفاده گردید. یافته ها: در همه گروه های درمانی کاهش معنادار درسطح قند خون و تری گلیسرید مشاهده شد (05/0>p). در گروه دریافت کننده l-name سطح انسولین بصورت معنادار (001/0>p) کاهش یافت در حالی که در گروه های دریافت کننده سلکوکسیب به تنهایی (05/0>p) یا همزمان با ال آرژنین و l-name افزایش معنادار سطح انسولین مشاهده شد (01/0>p). سطح سرمی ویسفاتین در حیوانات دیابتی در مقایسه با گروه کنترل غیردیابتی بصورت معنادار افزایش یافت (05/0>p). درمان با ال آرژنین تاثیر معناداری بر افزایش سطح ویسفاتین داشت (05/0>p). سلکوکسیب باعث کاهش سطح ویسفاتین شد (01/0>p). بعلاوه درمان با سلکوکسیب به همراه l-name و یا به همراه ال آرژنین تاثیر بیشتری در کاهش ویسفاتین داشت (01/0>p). نتیجه گیری: سطح سرمی ویسفاتین در دیابت افزایش می یابد. مهار سیکلواکسیژناز 2 سبب کاهش سطح ویسفاتین شده که بخشی از این تاثیرات در ارتباط با سیستم نیتررژیک می باشد. به نظر می رسد که سطح گلوکز و انسولین خون تاثیر مستقیمی بر سطح ویسفاتین نداشته و نقش اصلی بر عهده سایتوکاین های پیش التهابی باشد. کلیدواژه ها: نیکوتین آمید فسفوریبوزیل ترانسفراز، سلکوکسیب، نیتریک اکساید، دیابت ملیتوس، استرپتوزوتوسین وصول مقاله:11/7/94 اصلاحیه نهایی:10/12/94 پذیرش:12/12/94 زمینه و هدف: ویسفاتین یا نیکوتین فسفوریبوزیل ترانسفراز یک سایتوکاین پیش التهابی است که تحت تاثیر گلوکز خون و انسولین قرار می گیرد.در دیابت سایتوکین های پیش التهابی مانند پروستاگلندین e2 و نیتریک اکساید سطح ویسفاتین را افزایش می دهند و ویسفاتین نیز بیان آنها را تحریک می کند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آنزیم سیکواکسیژناز و سیستم نیتررژیک بر سطح ویسفاتین در دیابت بود. روش بررسی: دیابت در 70 موش بزرگ آزمایشگاهی بوسیله استرپتوزوسین (stz) القاء شده و نمونه ها بوسیله سلکوکسیب، ال آرژنین و l-name هر یک به تنهایی و سلکوکسیب به همراه ال آرژنین و یا به همراه l-name تحت درمان قرار گرفتند. برای مقایسه گروه ها از آنالیز واریانس یک طرفه و متعاقب آن تست توکی (نرم افزارspss) استفاده گردید. یافته ها: در همه گروه های درمانی کاهش معنادار درسطح قند خون و تری گلیسرید مشاهده شد (05/0>p). در گروه دریافت کننده l-name سطح انسولین بصورت معنادار (001/0>p) کاهش یافت در حالی که در گروه های دریافت کننده سلکوکسیب به تنهایی (05/0>p) یا همزمان با ال آرژنین و l-name افزایش معنادار سطح انسولین مشاهده شد (01/0>p). سطح سرمی ویسفاتین در حیوانات دیابتی در مقایسه با گروه کنترل غیردیابتی بصورت معنادار افزایش یافت (05/0>p). درمان با ال آرژنین تاثیر معناداری بر افزایش سطح ویسفاتین داشت (05/0>p). سلکوکسیب باعث کاهش سطح ویسفاتین شد (01/0>p). بعلاوه درمان با سلکوکسیب به همراه l-name و یا به همراه ال آرژنین تاثیر بیشتری در کاهش ویسفاتین داشت (01/0>p). نتیجه گیری: سطح سرمی ویسفاتین در دیابت افزایش می یابد. مهار سیکلواکسیژناز 2 سبب کاهش سطح ویسفاتین شده که بخشی از این تاثیرات در ارتباط با سیستم نیتررژیک می باشد. به نظر می رسد که سطح گلوکز و انسولین خون تاثیر مستقیمی بر سطح ویسفاتین نداشته و نقش اصلی بر عهده سایتوکاین های پیش التهابی باشد. کلیدواژه ها: نیکوتین آمید فسفوریبوزیل ترانسفراز، سلکوکسیب، نیتریک اکساید، دیابت ملیتوس، استرپتوزوتوسین وصول مقاله:11/7/94 اصلاحیه نهایی:10/12/94 پذیرش:12/12/94