اثر متقابل سیستم نیتررژیک و سیکلواکسیژناز-۲ بر سطح سرمی لپتین در درد نوروپاتی دیابتی در موش صحرائی نر
چکیده
چکیده: مقدمه: درد نوروپاتی دیابتی نوعی درد مزمن است که با حساسیت بیش از حد نسبت به محرک های غیر آسیب رسان (آلودینیا) و محرک های آسیب رسان (هایپرآلژزیا) مشخص می شود. مطالعات مختلف نشان می دهند، در نوروپاتی دیابتی نیتریک اکساید، پروستاگلاندین 2 e، سایتوکاین های پیش التهابی و آدیپوسایتوکاین ها مانند لپتین افزایش می یابند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر آنزیم سیکلواکسیژناز-2 و سیستم نیتررژیک بر سطح سرمی لپتین در درد نوروپاتی دیابتی بوده است. روش ها: دیابت در موش های بزرگ آزمایشگاهی با استفاده از استرپتوزوتوسین (mg/kg 60، داخل صفاقی) القاء شد. موشهای دیابتی با استفاده از داروهای سلکوکسیب mg/kg) 5)، ال-آرژینین mg/kg) 50 ( و 50mg/kg)) l-name به صورت جداگانه و ترکیب سلکوکسیب با ال -آرژینین و سلکوکسیب با l-name تحت درمان قرار گرفتند. سپس سطح سرمی لپتین ۱۴ روز پس از القای دیابت مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: به غیر از گروه دریافت کننده ال- آرژینین در سایر گروه ها کاهش معنی داری در سطح سرمی لپتین نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (p < 0.001). سطح سرمی لپتین در گروه دریافت کننده ال- آرژینین به طور معنی داری افزایش یافت. نتیجه گیری: مهار سیکلواکسیژناز- 2 سبب کاهش سطح لپتین شده که بخشی از این تأثیرات در ارتباط با سیستم نیتررژیک می باشد.