خاصیت باکتری کشی و باکتری ایستایی عصاره های گیاهی و اسانس سرخارگل علیه باکتری xanthomona arboricola pv. juglandis عامل بلایت باکتریایی گردو
چکیده
امروزه توجه روزافزون به مهار زیستی عوامل بیماری زای گیاهی با هدف کاهش تهدیدات و خطرات زیست محیطی آفتکشهای شیمیایی معطوف شده و از این رو کارآیی ضدمیکروبی مواد گیاهی به عنوان فرآوردههای امن طبیعی در سالهای اخیر مورد کنکاش واقع شده است. در این مطالعه ارزیابی اثر فرآوردههای گیاهی به دست آمده از گیاه سرخارگل روی باکتری بیماری زای گیاهی xanthomonasarboricolapv. juglandis عامل بلایت باکتریایی گردو مورد ارزیابی قرار گرفت. عصارههای گل، برگ، ساقه و ریشه سرخارگل به روش خیساندن با حلالهای آب، استون، اتانول، متانول و کلریدریکاسید استخراج شده و با دستگاه روتاری در خلا تغلیظ شد. اسانس گل سرخارگل با دستگاه کلونجر استخراج شد. فعالیت ضدباکتریایی عصارهها و اسانس سرخارگل علیه این باکتری در آزمایشگاه و با روش انتشار دیسک و تعیین حداقل غلظت بازدارندگی و کشندگی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که حساسیت باکتری به اسانس گل بیش از عصارههای سایر اندامها بود. اتانول حلال مناسبی برای استخراج مواد ضدباکتریایی از اندامهای مختلف سرخار گل بود. عصاره اتانولی ریشه نسبت به عصارههای به دست آمده از سایر قسمتهای گیاه بازدارندگی بیشتری داشت. همچنین عصارههای آبی و تا حدی استونی و اسیدکلریدریک اثر چندانی بر باکتری از خود نشان ندادند. همه عصارههای گیاهی و اسانس سرخارگل بر این باکتری بازدارنده رشد بودند. عصاره های برگی نیز بیشتر از این که کشنده باشند، دارای خاصیت بازداری از رشد بودند. با توجه به نتایج این مطالعه به نظر میرسد مواد گیاهی به دست آمده از سرخارگل میتواند کارآیی قابل ملاحظهای روی این باکتری داشته و در آینده برای مهار زیستی این باکتری مد نظر قرار داده شود.