خاصیت ضدباکتریایی عصاره و اسانس سرخارگل در مقابل چند باکتری گیاهی
چکیده
سرخارگل echinacea purpurea به دلیل خواص ضدمیکروبیاش همواره مورد توجه بوده است. برای ارزیابی اثر عصارههای آبی، متانولی، اتانولی، استونی و اسید کلریدریک و نیز اسانس گل این گیاه آزمونهای بازدارندگی، تعیین حداقل بازدارندگی و کشندگی روی باکتریهای گیاهی شامل rhixobiumtumefaciens، bacillus turengiensis، pectobacterium atrocepticum، pseudomonas fleuorscens، erwinia amylovora، basillus subtilis و rhodococcus faciens انجام شد. آنتی بیوتیک جنتامایسین به عنوان شاهد مثبت و حلال خنثی دی متیل سولفوکسید به عنوان شاهد منفی قرار داده شدند. در آزمون زیست سنجی، برای هر باکتری آزمایش به صورت یک طرح کاملاً تصادفی با 24 تیمار و سه تکرار در نظر گرفته شد. واکنش باکتریها به عصارههای گیاهی سرخارگل متفاوت بود. در مجموع اثر بازدارندگی اسانس گل بیشتر از عصارۀ اندامهای مختلف سرخارگل بود. به علاوه، باکتریهای گرم مثبت به ویژه r. facience نسبت به عصارهها اثرپذیری چندانی نشان ندادند، هر چند اسانس گل بازدارنده، باکتریایستا و حتی کشنده بودند. عصارهها بیشتر از آن که باکتریکش باشند، باکتری ایستا بودند. تجمع مواد ضدباکتریایی در ریشه و گل بیشتر از ساقه و برگ بود. استون به عنوان کم اثرترین حلال در استخراج مواد ضدباکتریایی عصاره از اندامهای گیاهی سرخارگل تشخیص داده شد. در کل به نظر میرسد سرخارگل از کارآیی بالقوه بالایی برای مقابله با باکتریهای گیاهی و به ویژه گونههای مهاجم و بیماریزا میتواند برخوردار باشد.