مقاله

بررسی استعاره مفهومی در سوره بقره(رویکرد زبان شناسیِ شناختی)

حمید صباحی گراغانی، استادیار گروه الهیّات دانشگاه شهید باهنر کرمان احمدرضا حیدریان شهری، استادیار گروه زبان و ادبیّات عربی دانشگاه فردوسی مشهد عبدالرّضا محمّد حسین زاده، استادیار گروه الهیّات دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده

استعاره به خاطر انتزاعی بودن حوزه مذهب، از فراوانی بالایی در قرآن کریم برخوردار است. تا چندی پیش و قبل از پیدایش زبان­شناسی شناختی، استعاره بیشتر به عنوان رویکردی برای زیبایی­آفرینی و روشی برای ابداعات هنری قلمداد می­شد، امّا با طرح نظریه استعاره مفهومی، استعاره، ابزاری برای تفکّر و اندیشه به شمار رفت که در سراسر زندگی بشر جریان دارد و به کمک آن بسیاری از مفاهیم انتزاعی مفهوم­سازی می­شوند. این پژوهش در صدد است تا نشان دهد قرآن کریم، مفاهیم انتزاعی و مجرّد را با چه ساز و کاری، مفهوم­سازی می­کند و قلمرو مبدأ استعاره­های مفهومی تا چه اندازه با تجارب انسان سروکار دارد. این بررسی نشان می­دهد که استعاره در سراسر گفتمان قرآن در سوره بقره حضور دارد و ابزاری است که به کمک آن مفاهیم انتزاعی چون زندگی، زمان، فهمیدن، انفاق و ... مفهوم­سازی می­شوند و معمولاً قلمرو­های مبدأ از حوزه­های ملموس و مرتبط با زندگی بشر انتخاب شده­اند.

اسناد مشابه