مقاله

ارزیابی اثر کشندگی روغن درخت چای (melaleuca alternifolia) بر لیشمانیا ماژور در شرایط آزمایشگاهی

مرادعلی فولادوند، moradali fouladvand department of microbiology and parasitology, school of medicine, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranگروه میکروب و انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران سلیمان خرمی، soliman khorami department of laboratory sciences, school of paramedicine, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranگروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران بهروز نعیمی، behrooz naeimi department of microbiology and parasitology, school of medicine, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranگروه میکروب و انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران

چکیده

زمینه: لیشمانیوز بیماری انگلی منتقله از طریق گونه هایی از پشه خاکی به نام فلبوتوموس می باشد و از اکثر نقاط جهان گزارش می شود. تخمین زده می شود که شیوع جهانی آن حدود 12 میلیون نفر و بروز سالیانه آن 500 هزار نفر باشد. داروهای مورد استفاده در درمان این بیماری عمدتاً کم اثر، سمی و دارای عوارض جانبی زیاد می باشند. بر اساس نتایج برخی مطالعات عصاره درخت چای (melaleuca alternifolia) که مایعی زرد رنگ و با بوی تند می باشد دارای اثرات ضد میکراگانیسمی از جمله ضد باکتریائی و ضدقارچی است، لذا ما در این مطالعه اثر ضد لیشمانیائی آن مورد بررسی قرار دادیم. مواد و روش ها: روغن درخت چای از شرکت داروسازی دکتر جهانگیری خریداری و غلظت های مختلف آن (میلی لیتر/میلی گرم 100.200.400.800) در حلال tsb به حجم 1 میلی لیتر در لوله آزمایش تهیه گردید، سپس به هر لوله 9 میلی لیتر محیط کشت rpmi-1640 و تعداد 106×1 پروماستیگوت زنده نیز اضافه گردید به طوری که حجم نهایی به 10 میلی لیتر رسید، این لوله ها به مدت 72 ساعت در دمای 23 درجه انکوبه شده و تعداد انگل ها در هر لوله تا 6 ساعت اول هر یک ساعت یکبار و بعد از آن هر 24 ساعت یکبار با لام نئوبار شمارش گردیدند. یافته ها: دوز کشنده روغن درخت چای با 50 درصد کشندگی برای پروماستیگوت های لیشمانیا (ic50) معادل میلی لیتر/میلی گرم337 بود در حالی که غلظت میلی لیتر/میلی گرم 800 از این عصاره توانست موجب مرگ 95 درصد از انگل ها در مدت 24 ساعت انکوباسیون شود و غلظت های پایین تر آن فعالیت ضد لیشمانیائی وابسته به دوز نشان دادند. گلوکانتیم به عنوان داروی کنترل مثبت غلظت میلی لیتر/ میلی گرم 300 موجب مرگ تمام پروماستیگوت ها گردید در حالی که تعداد پروماستیگوت در لوله های کنترل منفی در طول مدت انکوباسیون افزایش یافت. نتیجه گیری: اثر ضد لیشمانیائی عصاره روغن درخت چای با50ic معادل میلی لیتر/میلی گرم 800 و 95 درصد کشندگی با غلظت میلی لیتر/میلی گرم 800 امیدوارکننده است و آنالیز مواد تشکیل دهنده و ارزیابی اثر ضد لیشمانیائی آن به خصوص در حیوان آزمایشگاهی پیشنهاد می شود.

اسناد مشابه