ارزیـــــــابی کشندگی عصاره ی الکلی و آبی گل همیشه بهار(calendula officinalis)بر پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور(mrho/ir/۷۵/er) در شرایط آزمایشگاهی
چکیده
مقدمه: گل همیشه بهار از خانواده کاسنیان است که از آن در درمان اختلالات پوستی، درد و نیز به عنــــوان باکتریکش، ضد عفونی کننده و ضد التهاب استفاده شده است. در این مطالعه اثر کشندگی گل مزبور با غلظتهای مختلف بر پروماستیگوتهای لیشمانیاماژور در شرایط آزمایشگاهی ارزیابی شد. مواد و روش ها: در ابتدا گلهای خشک و خرد شده این گیاه با خیساندن در الکل 80% عصارهگیری شدند و با استفاده از دستگاه تبخیر، الکل آن تبخیر شد. غلظت های مختلف عصاره( µg/ml 500، µg/ml 250، µg/ml 125، µg/ml 5/62) در آزمایشگاه تهیه و تعداد 000/50 پروماستیگوت در هر چاهک پلیت 96 خانهای کشت داده شد؛ سپس 100 میکرولیتر از عصاره به هر چاهک اضافه گردید و به مدت سه روز در دمای 24 درجه انکوبه شد. تعداد انگلها در هر چاهک بعد از 24، 48 و 72 ساعت با لام نئوبار شمارش و از محیط کشت rp بدون عصاره به عنوان شاهد استفاده گردید. یافتههای پژوهش: نتایج نشان داد که عصاره مزبور در غلظت µg/ml 500 تمام انگلها را کشته و غلظتهای کم تر، فعالیت ضد لیشمانیایی وابسته به دوز نشان دادند که ic50 پـــس از 24 ساعت در عصاره الکلی و آبی به ترتــیب µg/ml 170 و µg/ml 215 به دست آمد. تعداد پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور در شاهد در 72،48،24 ساعت به ترتیب افزایش یافت. بحث و نتیجهگیری: براساس نتایج مطالعه کنونی، عصاره گل همیشه بهار اثر لیشمانیاکشی خوبی دارد و احتمالاً میتواند در درمان لیشمانیوز به کار رود.