مقاله

تأثیر مدل مراحل تغییر (ttm) بر اتخاذ فعالیتهای فیزیکی مناسب در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان دهاقان

مهناز صلحی، mahnaz solhi 1assistant professor, school of public health, tehran university of medical sciences. tehran, iran. email: solhi80@yahoo.comدکتر مهنازصلحی (استادیار)، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.solhi80@yahoo.com لیلا احمدی، leila ahmadi 2() master of health education, dehaghan health center, dehaghan, isfahan, iran. email: ahmadigh@yahoo.comلیلا احمدی، کارشناس ارشد آموزش بهداشت، کارشناس مسئول واحد آموزش سلامت شبکه بهداشت و درمان شهرستان دهاقان، اصفهان، ایران. (ahmadigh@yahoo.com)؛ محمد حسین تقدیسی، mohammad hussein taghdisi associate professor, school of public health, tehran university of medical sciences.محمدحسین تقدیسی (دانشیار)، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. (taghdisi_m@yahoo.com حمید حقانی، hamid haghani instructor of statistics, school of public health, tehran university of medical sciences. tehran, iran. email: haghani511@yahoo.comدکتر حمید حقانی (مربی)، گروه آمار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. (haghani511@yahoo.com)

چکیده

مقدمه: با وجود مزایای بسیار فعالیت های فیزیکی در دوران بارداری، این امر در زنان رواج چندانی ندارد که از علل احتمالی آن عدم آگاهی به واسطه عدم آموزش صحیح است. هدف این پژوهش تعیین تأثیر کاربرد مدل مراحل تغییر (trans theoretical model: ttm ) در اتخاذ فعالیت های فیزیکی مناسب در زنان باردار است. روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 100 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان دهاقان به روش تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد در سال 1389 مورد بررسی قرار گرفتند. مداخله آموزشی به صورت برگزاری 5 جلسه 1 ساعته به صورت بحث گروهی، نمایش فیلم و سخنرانی در پایان مباحث بود. پرسشنامه ای با استفاده از پرسشنامه استاندارد فعالیت فیزیکی در دوران بارداری و همچنین پرسشنامه مربوط به مدل مراحل تغییر برای گردآوری داده ها ساخته، و داده ها در هر دو گروه قبل و بعد از مداخله جمع آوری شد. داده ها با استفاده از روش های توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و تحلیلی (کای دو وتی تست) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: پس از انجام مداخله، افراد گروه آزمون از پیشرفت مثبت و قابل ملاحظه ای در مراحل آمادگی برای انجام فعالیت های فیزیکی برخوردار شدند. به طوری که فراوانی افرادی که در مرحله آمادگی برای انجام فعالیت های فیزیکی قرار داشتند از 6 به 26 درصد (001/0p<) رسید. میانگین نمره فواید درک شده در گروه آزمون به طور معناداری از 88/10±8/76 به 09/1±7/84 افزایش(001/0p<) یافت. همچنین میانگین فعالیت های فیزیکی که قبل از مداخله 14/0±21/0 بود بعد از مداخله به 2/1±6/2 افزایش معنادار (001/0p<) یافت. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه، ضمن حمایت از کاربردی بودن مدل ttm در مداخلات ارتقای فعالیت جسمانی، نشان داد که برنامه آموزشی مورد استفاده، می تواند سبب بهبود گرایش و عملکرد زنان باردار نسبت به انجام حرکات ورزشی مناسب در دوران بارداری شود.

اسناد مشابه