ارزیابی درونی برنامه رشته پزشکی عمومی اصفهان مبتنی بر استانداردهای پایه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ارائه مدلی جهت اجرای ارزشیابی و تجزیه و تحلیل نتایج

مصطفی دهقانی پوده، mostafa dehghani poudeh program evaluation expert, edo, school of medicine , isfahan university of medical sciences, isfahan , iran.مصطفی دهقانی، کارشناس دفتر توسعه آموزش دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران بهزاد شمس، behzad shams associate professor, department of pediatrics, school of medicine , isfahan university of medical sciences, isfahan , iranدکتر بهزاد شمس (دانشیار)، گروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. وحید عشوریون، vahid ashourioun instructor, medical education research center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدکتر وحید عشوریون (مربی)، مرکز تحقیقات آموزش پزشکی، مدیریت مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. آتوسا اسماعیلی، atosa esmaeilee educational development office expert, edo, school of medicine , isfahan university of medical sciences, isfahan , iranدکتر آتوسا اسماعیلی، کارشناس دفتر توسعه آموزش دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. علی اصیلیان، ali asilian proffessor, head of edo, school of medicine, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدکتر علی اصیلیان (استاد)، مسؤول دفتر توسعه آموزش دانشکده پزشکی. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. پروانه نصری، parveneh nasri official employee , edo, school of medicine , isfahan university of medical sciences, isfahan , iranپروانه نصری، کارشناس دفتر توسعه آموزش دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. مرضیه حسینی

چکیده

مقدمه: ضرورت ارتقای کیفیت آموزش در رشته پزشکی عمومی، مسؤولان آموزشی کشور از جمله دانشکده پزشکی اصفهان، را بر آن داشت که هم راستا با حرکت جهانی و با استفاده از مدل ارزشیابی اعتباربخشی در جهت ارزیابی و بهبود کیفیت آموزش در این رشته دست به اقدام بزنند. این مقاله بر الگویی ئأکید دارد که بر اساس آن مطالعه انجام، و سپس گزارش دهی شد. روش ها: این یک مطالعه توصیفی بوده که بر روی7 حوزه از برنامه درسی رشته پزشکی عمومی انجام شده است. در الگوی مورد استفاده در این مطالعه، علاوه بر وضع موجود، میزان مطلوبیت نیز تعیین شد. چنانچه حداقل 70 درصد از نشانگرهای هر حوزه مطلوب بودند آن حوزه مطلوب، 40تا70 درصد از آنها مطلوب، نیمه مطلوب و اگر کمتر از 40 درصد از نشانگرها مطلوب بودند آن حوزه نامطلوب بود. مطالعه این مراحل را داشت: تشکیل کمیته ارزیابی درونی، تعیین عوامل، ملاک ها و نشانگرها، برگزاری کارگاه آموزشی، تهیه ابزارهای جمع آوری اطلاعات، جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها، تدوین گزارش و ارائه پیشنهادات. نتایج: در حوزه رسالت 70 درصد، برنامه آموزشی80 درصد، هیأت علمی 74 درصد، منابع 54 درصد، مدیریت عالی و اجرایی75 درصد، دانشجو34 درصد، ارزشیابی 61 درصد و در کل، 57 درصد از نشانگرها مطلوب بودند بحث: حوزه های دانشجو، منابع و ارزشیابی نیاز به برنامه ریزی و بهبود مداوم دارند. تدوین ساز و کار مشخص جهت انتخاب مدیران آموزشی، استفاده از راهبردهای نوین آموزشی، تقویت نظام ارزیابی آزمون ها و افزایش اختیارات دانشکده در برخورداری از منابع آموزشی بالینی از پیشنهادات پژوهشگر می باشد.