اصول آموزش و مشاوره تغذیه بیماران در جلسات آموزش گروهی بر مبنای تئوری تغییر رفتار

مرتضی رفیعی، morteza rafiei morteza rafiei, research expert, medical education research center, medical education development center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.مرتضی رفیعی (کارشناس تحقیقات)، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خیابان هزارجریب، اصفهان نفیسه زاغیان، nafiseh zaghian nafiseh zaghian, phd student of nutrition,نفیسه زاغیان (دانشجوی دکترای تغذیه) شماره 26، مشتاق دوم، خیابان سلمان فارسی، اصفهان آزیتا رستمی، azitta rostami azitta rostami, education expert, iranian journal of medical education office, medical education research center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.آزیتا رستمی، کارشناس دفتر مجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. آزیتا توکلی، azitta tavakoli azita tavakoli, evaluation expert, medical education research center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranآزیتا توکلی کارشناس ارزشیابی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. مژده غیاثی، mojdeh ghiasi mojdeh ghiasi, evaluation expert, medical education research center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranمژده غیاثی، کارشناس مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.

چکیده

با گسترش علوم تربیتی و آموزشی و اثبات نقش تأثیرگذار تئوری های رفتاری در تغییر دانش، نگرش و عادات افراد، چنان که بخواهیم آموزش تغذیه به مخاطبین، بویژه در جلسات آموزش گروهی، دارای کارآیی و اثربخشی لازم باشد، ناچاریم از اصول برنامه ریزی آموزشی در تعیین محتوای آموزش بهره مند گردیم. وجود موانع و مشکلات در دسترسی به آموزش مؤثر تغذیه از جمله ناکافی بودن مدل ها و راهکارهای کارآمد آموزش تغذیه در واحدهایی که به آموزش تغذیه، بویژه در جلسات گروهی می پردازند و تنها بسنده کردن به رژیم های غذایی متداول، ارائه اطلاعات مختلف و...، معتبر از سوی افراد مختلف تیم درمانی و غیره ما را بر آن داشت تا با ارائه این مقاله، اولاً اصول کلی آموزش و مشاوره گروهی برای افزایش کارآیی آموزش تغذیه در این واحدها را ارائه نماییم، ثانیاً با اشاره به موضوعات ساختاری به عوامل مؤثر در کیفیت آموزش تغذیه بپردازیم و در آخر، توصیف واضح و روشنی از برخی نگرش های رفتاری و فعالیت های یادگیری مربوط به آن که در آموزش تغذیه گروهی مؤثرند، ارائه نماییم. این مجموعه بیانگر آن است که دستیابی به اهداف آموزشی مورد نظر در ایجاد تغییرات مطلوب در رفتار بیماران، نتیجه تدوین و طراحی مدل و راهنمای آموزشی مناسبی است که در آن ساختار جلسات آموزش، فرایند آموزش تغذیه، محتوای آموزش تغذیه و استراتژی های آموزشی و فعالیت های یادگیری مبتنی بر اصول برنامه ریزی آموزشی و در نظرگیری عناصر رفتاری مورد نظر باشد.