مقایسه تأثیر پازل و سخنرانی برنامه ریزی شده بر ادراک دانشجویان پرستاری از فضای روانی- اجتماعی کلاس های درس
کاملیا ترابی زاده، kamelia torabizadeh kamelia torabizadeh, phd student of nursing education, department of medical-surgical nursing, tabriz school of nursing and midwifery, shariati jonoubi st, tabriz, iran.کاملیا ترابی زاده (دانشجوی دکترای آموزش پرستاری) گروه داخلی- جراحی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، خیابان شریعتی جنوبی، تبریز اسکندر فتحی آذر، eskandar fathiazar eskandar fathiazar, professor, department of educational psychology, school of educational sciences, tabriz university, tabriz, iranدکتر اسکندر فتحی آذر، استاد دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تبریز آزاد رحمانی، azad rahmani azad rahmani, phd student of nursing education, department of medical-surgical, tabriz school of nursing and midwifery, tabriz, iranآزاد رحمانی، مربی گروه داخلی- جراحی و دانشجوی دکترای آموزش پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
مقدمه: روش های آموزش مشارکتی، از جمله روش پازل، می توانند نقش مثبتی در ارتقای کیفیت فضای روانی- اجتماعی محیط های آموزشی داشته باشند. هدف این مطالعه تعیین ادراک دانشجویان پرستاری از فضای روانی- اجتماعی کلاس های درس و بررسی تأثیر دو روش فعال آموزشی، سخنرانی برنامه ریزی شده و پازل، در ارتقای ادراک دانشجویان پرستاری از این فضا می باشد. روش ها: در این مطالعه شبه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون، 50 نفر دانشجوی سال دوم پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تبریز شرکت داده شدند. پس از تعیین ادراک اولیه دانشجویان نسبت به فضای روانی- اجتماعی کلاس های درس، دانشجویان در دو گروه به مدت شش جلسه در قالب درس مراقبت های پرستاری در بیماری های دستگاه گوارش، تحت آموزش قرار گرفتند. آموزش این دانشجویان با دو روش متفاوت آموزشی سخنرانی برنامه ریزی شده (24 دانشجو) و پازل (26 دانشجو) انجام گرفت. در انتهای برنامه آموزشی، ادراک دانشجویان پرستاری در مورد فضای روانی- اجتماعی کلاس درس دوباره بررسی شد. برای سنجش این ادراک از «سیاهه محیط آموزش کلاسی» استفاده گردید. داده های مطالعه با استفاده از نرم افزار آماری spss و آزمون های ویلکاکسون و من- ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: ادراک دانشجویان پرستاری در مورد فضای روانی- اجتماعی کلاس های درسی در سطح متوسطی قرار داشت و هر دو روش سخنرانی برنامه ریزی شده و پازل توانسته بودند به صورت معنی داری این ادراک را ارتقا دهند. بین این دو روش فعال آموزشی از نظر تأثیر بر ادراک دانشجویان پرستاری از فضای روانی- اجتماعی کلاس های درسی تفاوت معنی داری وجود نداشت. نتیجه گیری: با توجه به تأثیر مناسب دو روش آموزشی فعال، سخنرانی برنامه ریزی شده و پازل، توصیه می شود که مربیان پرستاری از این روش ها بیشتر در آموزش نظری دانشجویان خود استفاده نمایند تا علاقه دانشجویان به مطالب درسی و محیط های آموزشی ارتقا یابد.
مقدمه: روشهای آموزش مشارکتی، از جمله روش پازل، میتوانند نقش مثبتی در ارتقای کیفیت فضای روانی- اجتماعی محیطهای آموزشی داشته باشند. هدف این مطالعه تعیین ادراک دانشجویان پرستاری از فضای روانی- اجتماعی کلاسهای درس و بررسی تأثیر دو روش فعال آموزشی، سخنرانی برنامهریزی شده و پازل،
مقالهفصلنامه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت ایرانداود عبدالهی، davood abdollahi no 4. 1st floor. moezi alley. bazargan st. motalebnejad st. mohsain azadi st. sabalan shomali st- tehran- iranتهران- خ سبلان شمالی- خ محسن آزادی- خ مطلب نژاد- خ بازرگان- کوچه معزی- پلاک 4- طبقه اول
زمینه و هدف: کارکرد نامناسب سازمان ها ارتباط مستقیمی با بهداشت روانی و جسمی مردم آن جامعه دارد؛ ازجمله این سازمان ها، دانشگاه های علوم پزشکی است که آموزش دانشجویان پرستاری را بر عهده دارد. هدف اصلی این پژوهش عبارت است از ارتباط برنامه ریزی آموزشی با بهداشت روانی دانشجویان پرستاری
هدف کلی از انجام پژوهش حاضر، ارزیابی درونی نیازهای آموزشی دانشجویان بر اساس سرمایه اجتماعی و نقش آن در ادراک آنان از جوّ آموزشی: مطالعه موردی: دانشگاه شیراز بود. جامعهی آماری پژوهش شامل کلیهی دانشجویان دانشگاه شیراز بود که با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای پس از انتخاب دانشکدهها