مقایسه تأثیر دو روش ارایه واحد درسی تربیت بدنی ۲ بر نگرش و عملکرد مرتبط با فعالیت جسمانی منظم دانشجویان دختر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

محمدمهدی هزاوه ای، sayed mohammad mehdi hazavehei sayed mohammad mehdi hazavehei, professor, school of health, medical education research center, isfahan university of medical sciences, hezarjarib st, isfahan, iran.دکتر سید محمدمهدی هزاوه ای (استاد)، گروه خدمات بهداشتی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خیابان زهرا اسدی، zahra asadi zahra asadi, ms in health education, department of health services, school of health, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranزهرا اسدی، کارشناس ارشد آموزش بهداشت گروه خدمات بهداشتی اکبر حسن زاده، akbar hassanzadeh akbar hassanzadeh, instructor, department of statistics and epidemiology, school of health, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.اکبر حسن زاده، مربی گروه آمار و اپیدمیولوژی پریوش شکرچی زاده، parivash shekarchizadeh parivash shekarchizadeh, instructor, department of general courses, school of management and medical information, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.پریوش شکرچی زاده، .مربی گروه عمومی دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی

چکیده

مقدمه: فعالیت جسمانی منظم بر روی ابعاد سلامتی جسمی، روانی و اجتماعی دانشجویان و جامعه اثر مثبت داشته و ارائه واحد تربیت بدنی دانشگاه ها بر حصول این مهم نقش دارد. این مطالعه با هدف مقایسه نگرش و عملکرد مرتبط با فعالیت جسمانی و تربیت بدنی دانشجویان دختر در دو شیوه ارائه واحد درسی تربیت بدنی 2 بر اساس مدل بزنف و روش روتین انجام شد. روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی و آینده نگر، کلیه دانشجویان دختر (113n=) دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که کلاس های واحد درس تربیت بدنی 2 را در نیم سال اول سال تحصیلی 86-85 انتخاب کرده بودند، شرکت نمودند. کلاس ها به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و تجربی تقسیم بندی شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه نگرش در مورد انجام فعالیت فیزیکی و به درس تربیت بدنی همراه با پرسشنامه فعالیت جسمانی بین المللی بود. مداخله آموزشی در دانشجویان گروه تجربی به مدت دو ماه با برنامه آموزشی بر اساس اجزای مدل بزنف و گروه شاهد هم به مدت دو ماه تحت آموزش روتین واحد عمومی تربیت بدنی 2 قرار گرفتند. دانشجویان دو گروه، 2 و 4 ماه بعد از پایان برنامه آموزشی پیگیری شدند. اطلاعات با نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: بعد از مداخله، گروه تجربی بطور معنی داری میانگین نمره نگرش بالاتری در دو حیطه نگرش در مورد تربیت بدنی و فعالیت جسمانی نسبت به گروه شاهد کسب کرد. مجموع شدت فعالیت های جسمانی انجام شده در گروه تجربی از توزیع بهتر برخوردار و بطور معنی داری نسبت به گروه شاهد بهتر بود. نتیجه گیری: بکارگیری مدل های رفتاری از جمله مدل بزنف می تواند در طراحی برنامه درسی واحد تربیت بدنی 2 مؤثر واقع شود.