کارکرد ساخت های همپایه در قابوس نامه و تأثیر آن بر متون نثر فنی در آفرینش اطناب
چکیده
یکی از شگردهای ایجاد اطناب در کلام، استفاده از ساختهای همپایه با سازههای متوالی است. از آنجا که هر یک از سازههای تشکیل دهنده ساختهای همپایه، حامل یک پیام و مفهوم هستند، مناسبترین ابزار برای توضیح یا توصیف امور و پدیدهها به شمار میروند؛ به همین دلیل، نویسنده قابوسنامه هر جا در صدد است مطلبی را با توضیحات مفصلتر به مخاطب ارائه دهد، به فراوانی از ساختهای همپایه بهره میبرد. نصرالله منشی نیز در ترجمه کتاب کلیله و دمنه به پیروی از قابوسنامه از این شگرد زبانی برای گام نهادن به عرصه اطناب استفاده کرده است؛ اما از آنجا که در نثر فنی، توصیف جای توضیح را میگیرد، نویسنده کلیله از ساختهای همپایه برای توصیف امور و پدیدهها بهره برده است. لذا کارکرد ساختهای همپایه در قابوسنامه و کلیله ودمنه متفاوت است. بدین معنی که، در قابوسنامه ساختهای همپایه به منظور ارائه توضیحات مفصلتر و در کلیله ودمنه برای توصیفات دقیقتر به کار رفتهاند. این پژوهش، نتیجه کند و کاوی است که به منظور تحلیل و بررسی کارکرد ساختهای همپایه در قابوسنامه و تأثیر آن بر متون نثر فنی (به ویژه کلیله و دمنه) در آفرینش اطناب انجام شده است.